İstişare toplantıları normalde problemleri azaltmak ve bir ortak zemini yakalayabilmek için yapılır. Oysa 6'lı masanın her toplantısı var olan krizleri daha da derinleştirmekten başka bir işe yaramadı. Bu yüzden kendi seçmeninin gözünde dahi artık bir umut masası olmaktan çok topal bir sehpaya benzeyen 28 Şubat İttifakı'nın dağılacağı söyleniyor. Bence bu mümkün değil.

Çünkü sehpanın dört ayağı siyasi geleceğini CHP'ye bağlamış durumda. Eğer Kılıçdaroğlu milletvekili listelerini dört küçük partiye kapatırsa, onlar da seçimleri göremeden tabelalarını indirmeye başlarlar. Bu yüzden sehpada Kılıçdaroğlu'nun şansı yüksek.

İmamoğlu'nun İyi Parti teşkilatlarının desteğiyle başlattığı yurt gezisinde Bursa Ulu Cami önünden kendi genel merkezine parmak sallaması dengeleri değiştirebilir mi? Bu da kolay değil. İyi Partili Cihan Paçacı'nın partiden yükselen sesi bir danışıklı dövüşle dillendirmesi nasıl CHP'lileri kızdırdıysa, İP'in Kağıthane'de belediye başkan adayı olarak gösterdiği Mehmet Aslan'ın "Kılıçdaroğlu aday olursa sandıkta hesaplaşırız" tehdidi de sadece öfkeyi katmerledi. Yoksa Kemâl Bey'in hayallerine pranga vurmaya şimdilik güçleri yok.

Fakat Akşener'in iddia edildiği gibi dört küçük partiye listelerini açmamak ve hükümeti yönetme yetkilerini tek başına üstleneceği bir cumhurbaşkanı yardımcılığı almak karşılığında Kılıçdaroğlu'nun adaylığını desteklemesi CHP'ye iyilik mi yoksa incelikle hesaplanmış bir oyun mu olduğunu henüz bilmiyoruz. Çünkü cumhurbaşkanlığı seçimlerini kaybetmeleri halinde Kılıçdaroğlu milletvekili adayı olmadığı için parlamento dışında kalacağı gibi, partisi de şu anda 134 olan milletvekili sayısını 100'ün altına düşürmüş olacak.

Küçük partilerin adayları CHP kontenjanından üçer beşer kişi de olsa parlamentoya girerken, ana muhalefet TBMM'de başsız kalacak. Her durumda kaybeden CHP olurken, Akşener kendi mevcut durumunu koruduğu gibi TBMM'de kendi grubunun başında olacak.

Oysa Kılıçdaroğlu, Ak Parti'den büyük parçalar koparacağı zannıyla Babacan ve Davutoğlu'na bu kadar bel bağlamamış olsaydı, bugün böylesi bir hüsran yaşamaz, CHP'nin ikbâlini tehlikeye atmazdı. Fitneden medet umanların yaşayacağı kaçınılmaz son bu.

Yine de masayı seçimlerde hezimete götürecek temel şey bu kısır tartışmalar ve koltuk hesapları değil, seçmene sundukları vaatler olacak. Neden mi? 1 yıldır üzerinde çalıştıkları ve 30 Ocak'ta ilan ettikleri 244 sayfalık mutabakat metni yüzlerce konuya değiniyor. Sadece iki husus özenle atlanmış: PKK ve FETÖ.

Metinde PKK'yla mücadele konusunda tek satır yer almıyor. FETÖ ise bir yerde geçiyor: O da FETÖ'cü oldukları için KHK'larla devlet kurumlarından temizlenenlerin affedilecekleri konusunda.

Anayasa değişikliğine yasada başlarını "dini inancı sebebiyle örtenler" ifadesi geçtiği için hayır diyeceklerini duyuran 6'lı masa liderleri, ailenin "bir erkek ve bir kadının evliliğiyle" kurulabileceği hükmünü de LGBT baskısı yüzünden reddetmişlerdi. Muhafazakâr ve milliyetçi seçmen kendilerine oy vermesin diye yapacakları başka bir şey kaldı mı? Onu da herhalde Biden'a sormak gerek.