Bir zeytin ağacının altında vurdular Ayşenur'u. Barışın ve umudun sembolü zeytin dallarının altında başından tek mermiyle. Vatanlarına sımsıkı sarılıp işgale karşı direnen Filistinliler gibi, binlerce yıldır kök saldığı toprakta nöbet tutan bir zeytin ağacının altında.

Zeytin karası gözleriyle veda ederken Ayşenur, ardında İsrail'in asla yok edemeyeceği bir miras bıraktı bizlere. "Arap'ın yasını mı tutacağız" dediği için başköşelerde ağırlanan bir insaf fukarasına acıyarak bakarcasına son kez ses verdi Nablus'tan şehadetiyle.

Filistinlilerin evleri yıkılmasın diye nöbet tutarken can verdiği yerde çiçek demetlerinin üzerinde bir Türk bayrağı dalgalanıyor artık. Her türlü insani değerin tüketildiği bu korkunç çağa inat, o güzel tebessümü ve zulme teslim olmayan kara gözleriyle büyük bir ders verdi hepimize.

Washington Üniversitesi'nde Psikoloji okumakla yetinmemiş, Ortadoğu Dilleri Bölümünde çift ana dal yapmıştı. Amerika'daki konforlu yaşamını sürdürebilirdi. Hepimizin yaptığı gibi Gazze'deki soykırımı durdurmak için oturduğu yerde öfkelenebilir, belki biraz daha gayretle dua edebilirdi. Hatta bu gayretini arttırsa birkaç akademik makale dahi yazabilirdi.

Oysa o diplomasını aldığı gün, yaşadığı ülke ABD'nin barbarlığa verdiği desteğe meydan okurcasına mezuniyet törenine üzerinde "Özgür Filistin" yazılı bir Filistin bayrağı, omuzlarında kefiyesiyle katılmayı tercih etti. Yetinmedi bununla. Gazze'ye yol bulamayınca, Filistin'in bir diğer şehrine gidip tankların buldozerlerin önünde durmayı vazife bildi. Tıpkı Myanmar'da Budist çetelerin katlettiği Arakanlı Müslümanların yardımına koşup gittiği gibi. 26 yıllık kısa ömrüne ne uzun soluklu güzellikler sığdırmış meğer.

Naaşını barbarlara karşı onurla taşıdığı Filistin bayrağına sardılar önce. Sloganlar ve tekbirlerle uğurladılar kardeşleri onu ülkesine. Önceki gün ulaştığında vatanına naaşı, tabutunun üzerine bu defa Türk bayrağı sarılıydı. Askeri törenle karşılandı, omuzlarda taşındı Filistin'in Türk şehidi. Ayşenur Ezgi Eygi'nin ismi bir destan gibi anlatılacak dünya durdukça. Asla unutulmayacak, tıpkı onu yüzlerce metre öteden korkakça ve kahpece vuran keskin nişancı Siyonist katilin unutulmayacağı gibi.

Ayşenur, 21 yıl önce Gazze'de bir İsrail buldozerini durdururken can veren ABD'li Rachel Corrie gibi çocuklarımıza ismini öğreteceğimiz bir yiğit artık. Ders kitaplarına girmeli ismi. Fedakârlık, insanlık onuru ve vatanın kıymetini öğretirken çocuklarımıza öğretmenler ilk derslerini Ayşenur'la başlatmalı.

Bir zeytin fidanı dikmişler Filistin'de kendisi için. Başucuna bir fidan da biz dikmeliyiz burada. Zeytinler büyütmeliyiz. Bu barbarlığı yok edecek genç fidanlar büyütmeliyiz el birliğiyle.

Güle güle Ayşenur. Bize cesaret bulup yapamadıklarımızı öğreten yiğit öğretmen.