Çünkü 15 Temmuz gecesi ayağa kalktığından bugüne, bir kez olsun oturmadın yerine. Asla kapılmadın o tüm kazanımlarını bir gecede yitirebileceğin rehavete. Direndin, sabrettin, çok yoruldun. Artık hakkındır mutlu olmak. Artık halaya kalk güzel ülkem.

Davul seslerin karışsın kemençeye, horonlar zeybeğe. Çünkü bu zafer bizim. Hayır, elbette bu topraklarda hasbelkader doğmuş herkesin değil. Tezek kokulu köylüler onlara, parfüm kokulu kentliler bize oy verdi diyebilecek kadar zavallılaşan sözde şairlerin hakkı değil sevinmek. "Bu halkın cahilliğini hafife aldık" diyerek nefretini kusan, ömrü Yeşilçam'ın düşük bütçeli filmlerinde, düşkün karakterleri oynamakla geçmiş bir tahta bezinin de hakkı değil sevinmek.

Bizim hakkımız. Omuzlarımızı titretip, ayaklarımızı yere vura vura oynamak şimdi bizim hakkımız. Sakın ha! Kimsenin mutluluğunuzu bozmasına izin vermeyin. Zılgıtlar çepiklere karışsın. Hasedinden çatlasın Türkiye düşmanları.

Çünkü bu zaferi, kalp işaretinin ardından selam gönderdikleri Kandil'e karşı kazandık biz. "Her şey güzel olacak" diyerek Pensilvanya'ya verdikleri umudu söndürdük. "Haydi" borazanı sayesinde, yok olmak üzereyken kollarına derman geldiğini hisseden çapulcuların üzerine volkan olup patladık. Ayasofya'yı özgürleştiren bir yiğide karşı tüm güçlerini birleştirseler de, ne mümkün Ulubatlı Hasan'ı çiğneyip geçmek?

İşte bu yüzden sevinmek sadece bizim hakkımız. Ne piyanosunu halka karşı silah gibi kullanan sanat bezirganlarının, ne gece gündüz yalan üreten fondaş medyanın, ne de komedyen bozuntularının değil.

Mutluluğumuz o kadar büyük ki, kıtalar dolaşıyor. Azerbaycan'dan Somali'ye, Kudüs'ten Kosova'ya tüm dünyanın güzel insanları günlerdir zaferlerini kutluyor. "Bizim" diyorlar bu zafer, "sadece Türkiye'nin değil". İşgali, acıyı, ötekileştirilmeyi, horlanmayı en derinden kim yaşıyorsa, çok daha iyi biliyor Türkiye'nin Türkiye'den ibaret olmadığını.

Erdoğan'ın zaferini Sırp'ın kinine karşı minarelerinden neden teşrik tekbirleri okutarak kutlar bir Kosovalı? İç savaş yorgunu Lübnan neden Türk bayraklarıyla meydanları doldurur? Toprağı kazıldıkça hâlâ şehitlerin naaşları çıkan Srebrenica'da ne demektir Erdoğan bilir misiniz? Karabağlı anaların dilinde neden ninniye, bir destanın kahramanına dönüşür Erdoğan?

Bunları anlamadan Türkiye'de muhalefetin siyaset yapması mümkün değil. Kılıçdaroğlu ve ortakları yenildi diye Brezilya'dan Tunus'a, Venezuela'dan Kafkaslar'a kadar tüm dünya sevinirken, sömürgecilerin saraylarında yas var. Kılıçdaroğlu ve ortaklarının önce bu manzarayı düşünmesi gerek. Ne yaptınız da, sadece Anadolu'nun değil, tüm mazlum halkların öfkesini üzerine çektiniz? Bunu nasıl başardınız?

Kemal Bey bunca yenilgiden sonra partisini bırakır mı? Aslında hiç umurumda değil. Kimsenin de olmamalı. Aylardır konuştuğumuz hiçbir aday onun kadar oy alamazdı. Kendi çapında başarılı bile sayılabilir.

Kemal Bey bu sonuçları görünce bizimle helalleşme tiyatrosu oynamadan önce Karabağlı analardan helallik alması gerektiğini öğrenmiş midir? Temel Bey Mescid-i Aksa'da yükselen her sloganın aslında kendisine karşı atıldığını anlamış mıdır? Ya Davutoğlu? 1 milyon evladını yitiren Suriyeli muhacir kadına söyleyecek sözü kalmış mıdır? Sadece seçimleri değil, kazanmak için sığındıkları terörün, ayrımcılığın, ırkçılığın altında kalıp her şeylerini kaybettiler.

Bırakın toplanıp ağlaşsınlar. Bizim daha yapacak çok işimiz var. Daha bu asrı Türkiye Yüzyılı yapacağız. Sözümüz var. Fakat önce bu zaferin keyfini çıkaralım. Dileyen halay çeksin, dileyen çiftetelli oynasın, dileyen horon tepsin. Ya da hep birlikte hepsini. Mutlu kalın.