Ülkemizin yaşadığı en kanlı ve tek başarısız darbe teşebbüsünün üzerinden 7 yıl geçti. On binlerce FETÖ mensubu yakalandı, hapsedildi, kamu kurumlarından ihraç edildi. Yine on binlerce örgüt mensubu dünyanın dört bir yanına firar etti.

Hem işledikleri ağır suçların cezasını hapishanelerde çekenler, hem de firar edip çil yavrusu gibi dağılanlar bir kez olsun nedamet getirmediler. Ülkemiz aleyhine faaliyetlerini hız kesmeden sürdürüyorlar. Çok büyük bir darbe aldılar mı? Şüphesiz evet. Devletin demirden yumruğunu enselerinde hissediyorlar mı? Elbette evet. Son seçimlerde ölümüne destekledikleri ittifak hezimete uğradığında büyük bir psikolojik yıkıma uğradılar, öfkeden deliye dönüp birbirlerini suçlamaya başladılar mı? Kesinlikle.

Öyleyse neden örgüt dağılıp, bütünüyle ülkemizden ve hafızamızdan silinmiyor? Çünkü FETÖ, Türkiye'ye savaş açmış diğer terör örgütlerine hiç benzemiyor. Şüphesiz 40 yıldır yok olması için savaş verdiğimiz PKK ve diğer küçük sol türevlerinin ardında da başta ABD olmak üzere Batılı istihbarat örgütleri var. Bu yapılar Batı'nın desteği olmaksızın birkaç gün dahi yaşayamazlar. Bu yüzden topraklarımızda nefes alamaz hale gelen teröristler, efendilerinin himayesinde sınırlarımızın dışında necis emelleri için çabalıyorlar.

Fakat FETÖ öyle değil. Bu örgüt, ülkemizin düşmanlarının konjonktürel olarak desteklediği, süresi dolduğunda hemen vazgeçeceği yapılardan birisi değil. Doğrudan onlar tarafından kurdurulmuş ve çeşitli formlarda hayatını sürdürmesi sağlanmış büyük bir istihbarat ve terör yapılanması.

FETÖ ülkemizdeki darbe yönetimleri dâhil her hükümetle yakın ilişki kurmayı başardı. Fetullah Gülen 12 Eylül'ün en büyük destekçisi olduğu gibi, 28 Şubatçıların da şefaatçisi, yol göstereniydi. Bu ilişki örgütün "tedbir ve takiyye stratejisi"yle açıklanamayacak kadar derin ve ideolojik temellere sahipti. Çünkü aslolan efendisi Pentagon'un çıkarlarıydı.

Sadece Türkiye'de mi? Hayır. CIA'nın nüfuz alanını genişletmek istediği Orta Asya ve Afrika'da da benzer şekilde çalıştı. Üstelik pek çok ülkede hala varlığını koruyor. Örgütün gücü ABD'nin etki gücüyle doğru orantılı olarak değişiyor. Rusya'da varlık gösterememesinin sebebi de bu. ABD'nin etki alanının güçlü olduğu Balkanlar'da ve yine ABD'nin "Rus korkusu"yla hizaya getirdiği Avrupa ülkelerinde FETÖ'nün varlığını sürdürmesinin temel gerekçesi bu.

ABD, kullandığı aparatları son kullanma tarihi bittiğinde çöp kutusuna atar. İhtiyacı olduğunda ise onun önceden kendisine düşman olup olmadığına bakmaz. Bunun çok çarpıcı örnekleri var: ABD, Irak'ta faaliyet gösteren İran'daki molla rejiminin muhalifi "Halkın Mücahitleri"ni Irak-İran Savaşı boyunca desteklemişti. Fakat işler değişip Irak'a savaş açtığında iş tuttuğu örgütler artık İran yanlısıydı ve ilk gözden çıkardığı da Meryem Recevi'nin örgütü oldu. Eşref Kampı yerle bir edildi. Buna karşılık ABD, İran rejimi adına 1979'dan itibaren "içlerinde Batılı hedeflerin de olduğu" yüzlerce terör eylemine komuta eden Nuri El Maliki'yi Irak'a Başbakan yaptı.

Yani ülkemizde düzenlediğimiz operasyonlarla, dünya çapında yürüttüğümüz diplomatik hamlelerle FETÖ'yü bozguna uğratabilir, fakat tamamen yok edemeyiz. Erdoğan düşmanı koalisyonun yaşadığı seçim hezimeti hem FETÖ hem de sahibi için ciddi bir muhasebe dönemi başlattı. Efendisi artık "pek çoğu ifşa olmuş", CIA'nin gizli operasyonlarında kullanılamaz hale gelmiş örgüt mensuplarına bakıp kararını verecek: Çöpe mi atalım, başka işverene kadar besleyelim mi?