Herkes Kılıçdaroğlu'nun bugüne kadar seçimlerde yaşadığı mağlubiyetlerin çetelesini çıkartarak, bu büyük başarısızlık öyküsünü konuşuyor. Oysa Kılıçdaroğlu'nun parti içinde yenilgi yenilgi büyüyen zaferinin farkında değiliz. Öyle bir zafer ki, artık kongrede kaybetse bile CHP'deki politbüro asla mevkisini yitirmeyecek.

Elbette kendisini genel başkanlık makamına getirenler, günü geldiğinde Kılıçdaroğlu'nu istirahata çekebilirler. Yeter ki, aynı vasıflara sahip birisi yerine gelebilsin. Bu komitanın başardığı şey, koridorlarında Dersim ve Koçgiri ruhunun dolaştığı, kendi geçmişine intikam dürtüsüyle yaklaşan bir CHP'yi inşa etmiş olmalarıdır.

CHP seçmeni hezimetin faturasını PKK ve FETÖ'nün seçimlerde verdiği desteğe çıkartırken, parti yönetiminin bu konuda hiçbir özeleştiri yapmamasının sebebi budur. Çünkü yönetimi elinde tutan komitacılara göre gerçek başarı sadece seçimler için kurulduğu sanılan bu ilişkinin ideolojik temelde kurumsallaşması ve daimi hale gelmesi.

Kılıçdaroğlu'nun karşısına danışıklı dövüşle çıkan Özgür Özel'i düşünelim. Bugüne kadar bölücülere karşı net bir tutum, devletin üniter yapısı konusunda bir hassasiyet ortaya koydu mu? Bilakis, kendisini PKK'nın Avrupa'dan yayın yapan televizyonlarına demeç verirken ya da TSK'ya kimyasal iftirası atan TTB Başkanı'na sahip çıkarken gördük. Şimdi seçim meydanlarında "Demirtaş'a özgürlük" sloganı atan İmamoğlu'nun desteğiyle seçilse, CHP'de nasıl bir değişim gerçekleşmiş olur?

"Anti-emperyalizm, kalpaklı kuvvacılar, bölünmez bütünlük" gibi masallara bu saatten sonra parti genel merkezinde sadece gülüyorlar. Politbüro için bu söylemler büyük bir özenle gizledikleri, damla damla suyla besledikleri kinlerini örtebilmek için bir maske sadece.

Parti'nin Suriye, Libya, Karabağ hatta Doğu Akdeniz politikasının arka planında siyasi öngörüsüzlük ya da korkaklık arayanlar yanılıyorlar. Tüm bunlarda özenli bir dokunuş, bilinçli bir tercih var. Hatay'ı topraklarında gösteren Baas rejimiyle dostluktan, Suriyeli mülteci nefretine; Karabağ Savaşı'nı lekelemekten, Yunan tezlerine destek vermeye kadar bir dizi politika tesadüfen oluşmadı.

CHP'de bu saatten sonra bir değişim olamaz. Kılıçdaroğlu'nun koltuğundan kalkması halinde dahi bir şey değişmeyecektir. Partinin tüm damarlarına nüfuz etmiş bu komita hâkimiyetini sürdürdükçe bir genel başkan gider, bir başka irade sahibi olmayan kişi gelir koltuğa oturur.