Bu boynunu celladına teslim etmeyenlerle, efendilerinin gözüne girmek için boynundaki tasmayı parlatanların savaşı.

Savaşlarda en korkunç cürümleri köleler işlerler. Gazze'de gördüğümüz durum budur. Irak ve Afganistan'da da böyleydi. İsrail'in bu denli vahşi olmasının sebebi emperyalizmin topraklarımız üzerindeki uç beyi olması değil midir? Taltif edilip, makam verilen köleler her daim efendilerinden daha fazla zulmederler.

Irak'ta kimyasal silah olduğunu söyleyip savaşı başlatan, yüz binler can verdikten sonra ise bunun bir yalan olduğunu utanmadan itiraf eden ABD Dışişleri Bakanı Colin Powell'in ataları köleydi. Ailesi İngiliz sömürgesi ve köle merkezi Jamaika'dan göç etmişti. ABD'nin bir korku filmine benzeyen ve dünya durdukça unutulmayacak Küba'daki Guantanamo ve Irak'taki Ebu Garip katliamları onun döneminde gerçekleşti.

Yerine atanan diğer Afrika kökenli Condoleezza Rice, işlediği cinayetlerle Powell'ı hiç aratmadı. O da tıpkı selefi gibi teninin renginden dolayı doğduğu Alabama'da aşağılanmış, en yakınlarını beyaz adamın ırkçı şiddetinde kaybetmişti. Kendisinden beklenen ırkçılığa, ötekileştirmeye karşı bir duruş sergilemesiydi. O ise beyaz efendisinin ihsan ettiği makamın bedelini, Irak halkına kan kusturarak ödedi.

Sömürgeciliğin şahı İngiltere'nin başına bir Hintli geçince dünyanın değişeceğini sananlar bu tuhaf rüyadan Londra'nın kirli ellerini Gazzelilerin kanıyla yıkadığında uyandılar. Asırlarca kendi toprağı Hindistan'ı işgal eden İngiltere'nin Başbakanlığına getirilse de Rishi Sunak, ancak Netanyahu'nun omzunu öpebildi. İsrail'in terörle işbaşına gelmiş lideri, Biden'a heyecanla açtığı kucağını ondan esirgedi. Sonuçta o hâlâ bir köleydi. Gördüğü muamele Sunak'ı akıllandırmış mıdır? Elbette hayır. Öfkesini mazlumlardan çıkarmak tasmalı her kölenin en büyük hüneridir.

Londra'da yüz binlerce insan hükümetlerinin Gazze Katliamı'ndaki payını protesto ederken, tıpkı Sunak gibi Hint kökenli İçişleri Bakanı Suella Braverman eylemcileri "terörist olmakla itham edip" yargılamanın peşine düşmüş durumda. Üstelik Sör unvanlı tepeden tırnağa İngiliz olan Emniyet Müdürü Mark Rowley, eylemlerin Londra'daki en barışçı gösteriler olduğunu söylediği bir zamanda.

Annelerinin, babalarının, kundaktaki kardeşlerinin parçalanmış bedenlerini yıkılmış binaların altından toplayan çocukların bu savaşı, kölelerle hürlerin savaşıdır. Avrupalı beyazların köleleştirip gemilere doldurduğu Yahudiler yaşadıklarının hıncını üzerine çöktükleri toprakların sahiplerinden alıyorlar. Oysa köleliğe boyun eğmeyen Gazzelilerin çocukları dahi "hürriyet" diye haykırıyor. Doğuştan hürriyete âşık bir milleti kim yenebilir?

Bundan 30 yıl önce İsrail, 415 Filistinliyi esarete boyun eğmedikleri için Lübnan'daki Merc ez-Zuhur çöllerine sürgün etmişti. Aylarca açlığa, yokluğa direnip, bir kez daha mülteci olmamak için vatanlarının kıyısında bekleyen Filistinliler sonunda Gazze'ye halkının önderleri olarak döndüler. Onların arasında bugün Filistin halkının lideri olan İsmail Haniye de vardı. Mahmut Zahar Dışişleri Bakanı, hayatı sürgünlerle geçen ve sonunda 2004'te şehadetle sonlanan Abdülaziz Rantisi ise Hamas'ın lideri olmuştu.

Gazze halkı bugün 7'den 70'e köle olmamak için direniyor. Sonu ölüm bile olsa, ayağındaki prangaları işgalciye fırlatıp atanlar asla mağlup edilemezler. Tarih bunun şahididir.