Bugün yaşanan ve kimilerinin ‘kriz’ olarak tanımladığı durum, hükümet olma konusundaki eksikliklerden ortaya çıkmadı.

Peki neydi sorun?

Tek kelimeyle ifade etmek gerekirse, önümüzdeki süreçte belki başka örneklerini de göreceğimiz gibi, bir sistem sorunuydu! Olaya doğrudan buradan bakmak gerekir...

Her şey Cumhurbaşkanı’nı halkın seçtiği Ağustos 2014 itibarıyla değişti. Sonuçta ortada iktidar partisinden de fazla oy almış bir Cumhurbaşkanı’yla karşı karşıyayız. Üstelik Cumhurbaşkanı Erdoğan, daha seçim kampanyasında “Alışılmışın dışında bir Cumhurbaşkanı olacağım, anayasadaki yetkilerimi kullanacağım” taahhüdünde bulunmuştu.

Seçildikten sonra da defalarca çok başlılığın ortadan kalkması çağrısı yapıp, başkanlık perspektifli yeni anayasa vurgusunu ön plana çıkarmıştı.

Davutoğlu ile Cumhurbaşkanı arasında spesifik olarak yaşanan görüş farklılıkları bir yana, meselenin bamteli burasıdır.
Zira, Sayın Başbakan bu süreçte, AK Parti’nin ‘yeni anayasa ve başkanlık sistemi’ konusunda Meclis Başkanlığı’na sunduğu öneri bir kenarda dururken, “Bizim başkanlıkla ilgili bir teklifimiz yok” açıklaması yaptı. Gelişmeler de bize gösterdi ki; yakın bir zamanda bu önderlik bu sistem sorununa neşter vuramayacaktı.

Peki bundan sonra ne olacak?

Başbakan Davutoğlu’nun veda konuşmasında da dile getirdiği gibi AK Parti bir gönül ve hizmet hareketi. Kongrede genel başkanlık için ismi geçen tüm isimler de liyakatlarıyla, birikimleriyle bu bayrağı rahatlıkla taşıyabilecek isimler...
Yeni ekibin vizyonu bu çift başlılık sorununu ortadan kaldırmaya yönelik olursa, ki olacaktır; Türkiye 2023 hedeflerine daha emin adımlarla yürüyecektir.

FIRSATÇILAR SUSPUS!

Son sözüm de, bu siyasi ortamdan nemalanmaya çalışan kriz tellallarına.. Karşınızda ne Ahmet Necdet Sezer ne de Bülent Ecevit var. Başka bir ülkede dahi olsa, iktidar partisi kongre kararı almış, başbakanı aday olmayacağını açıklamış, ekonomi savaş alanına dönerdi. Bizde ise yaprak bile kıpırdamadı. İşte eski Türkiye ile yeni Türkiye arasındaki en önemli fark bu!