BU YAZIYI SPİKERDEN DİNLEMEK İÇİN TIKLAYIN

Anlaşıldı ki 30 Mart seçimlerinden hezimetle çıkan muhalefet partileri millete zerre kadar saygı duymuyorlar ama aynı zamanda kendi seçmenlerine de saygı duymuyorlar.
Örneğin CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu şu ana kadar 17 Aralık darbe girişiminden bu yana haysiyet cellatlığı üzerine bina ettiği seçim stratejisi konusunda ne millete ne de kendi seçmenlerine tatmin edici bir açıklamada bulunmadı.
Sanki insanların mahremiyetine tecavüz eden, kişilik haklarına saldıran paralel çeteleri ve Türkiye’nin güvenliğine musallat olan casusluk şebekesini seçim malzemesi olarak kullanan kendisi değilmiş gibi, seçimden sonra da Kılıçdaroğlu’nun hiçbir şey olmamış gibi pişkin bir üslupla Pensilvanya müritliğini sürdürmesi Türk siyaseti adına büyük bir talihsizlik.
Kabul hezimeti örtbas ettiniz, seçim yenilgisini gizlemeyi başardınız, iyi güzel de milletin teveccühünü ve AK Parti’nin zaferini ne yapacaksınız?
Ortada gizlenemez bir gerçek var; cemaat medyası dâhil bütün güçlerini CHP için seferber etti, sahaya sürdü. Tapeler, kasetler, şantajlar ve bütün ahlak dışı yöntemler CHP için kullanıldı. Dahası, bütün meczup liberaller, içinde faşizm virüsü taşıyan sosyalist kalemler CHP’ye oy toplamak için adeta kendilerini helak ettiler… Ayrıca Tayyip Erdoğan düşmanı ne kadar Neocon çapulcusu varsa hemen hepsinin CHP için lojistik destek verdiğini de unutmayalım…
Sonuç tek kelimeyle hezimet… Açık konuşalım, 30 Mart’ta cemaatle ve Türkiye karşıtı çevrelerle CHP arasında kurulan ittifakın millet tarafından reddedilmesi topyekun bir kaybedişin en açık göstergesidir.
Geleceği görmek için kâhin olmaya gerek yok, CHP eski Türkiye kafasıyla siyaset yapmaya devam ettiği sürece iktidar için bu toplumdan vize alma imkân ve ihtimali yoktur. Çünkü yenilikçi ve reformcu bir AK Parti ile ancak daha reformcu tezlerle mücadele edilebilir.
Hâl böyleyken, Kemal Kılıçdaroğlu’nun 30 Mart sabahından itibaren “Tayyip Erdoğan cumhurbaşkanı olamaz, daha sivil cumhurbaşkanı…” absürtlüğüne bel bağlaması doğrusu akıllara ziyan bir durum.
Her seçimde adeta ikinci olmak için yarışan yenilgi yorgunu bir muhalefet, herhalde bundan daha müflis bir halde olamazdı. Düşünün ki, ana muhalefetin başındaki bir siyasetçi kendi adayını tarif etmekten bile aciz haldedir.
Haydi daha açık ifade edelim, şu ana kadar CHP içinden hiçbir Allah’ın kulu Kemal Kılıçdaroğlu’nun cumhurbaşkanlığı adaylığını telaffuz bile edememiştir. Yani bizzat CHP’liler Kılıçdaroğlu’nun Çankaya adaylığına şans tanımamaktadırlar.
Şimdi bu tablo karşısında Kılıçdaroğlu, Tayyip Erdoğan’ın adaylığıyla ilgili absürt fantezileri bir tarafa bırakıp, eğer yüreği yetiyorsa, hiç öyle Pensilvanya’ya filan da bel bağlamadan ve de sadece millete güvenerek çıkıp aday olmalıdır.
Eğer çıkamıyorsa, cumhurbaşkanlığı gibi ülkenin geleceğini ilgilendiren bir meselede küçük ve kişisel hesaplarla, ucuz polemiklerle siyaset yapmaktan vazgeçmelidir.
30 Mart seçimleri gösterdi ki, bu millet Pensilvanya etiketli söylemlere de, dost olarak bellediğiniz Neocon meczuplarına da itibar etmiyor. Eğer 30 Mart’ta sandıktan çıkan mesajı hâlâ alamadıysanız, sizi Tayyip Erdoğan bile kurtaramaz…