Sayın Muharrem İnce dün itibarıyla bin günlük yürüyüşünü başlattı. Bu yürüyüş nereye varır bilemem ama, konuşmasında beni en çok ilgilendiren bölüm “Terör örgütleri ve Türkiye düşmanları ile haşır neşir olanların bu yürüyüşte yeri yok” sözleri oldu. Böyle bir duruşu muhalefet kanadından duymayı ne kadar özlemiş olduğumuzu fark ettim. Muhalefeti öyle bir dönüştürdüler ki, normal bir davranış/duruş övgüye değer hale geldi.

Yürüyüşte yer alamayacak gruplardan bir diğerinin Atatürk ile meselesi olanların olduğunu söyleyen İnce, Kılıçdaroğlu CHP’sinin en çok rahatsızlık yarattığı bir diğer konunun altını çiziyordu. Yani İnce, bu yürüyüşü CHP’nin HDP/PKK, FETÖ ve mezhepçiliğe olan meyilinden ve Atatürkçü çizgisini kaybetmesinden ötürü başlatmıştı.

Muharrem İnce’nin Sivas’ta Kongre’nin 101. seneyi devriyesinde başlattığı yürüyüş, ortaya koyduğu performans, kadrosunun sergilenmesi her kesimce zayıf bulundu. Hatta daha ilk günden kendisinden neredeyse ümit kesildi. İnce ise tam kadro ile 29 Ekim’de kamuoyunun karşısına çıkacaklarını duyurdu.

İnce bir yandan CHP içi muhalefet olmadığını ifade ederken diğer yandan yüzde otuzluk bir kararsız seçmen bloğundan bahsediyor. Yani seçime gireceğini ima ediyor. Bu ikili stratejiyi özellikle uygulayıp uygulamadığını bilemiyorum. Sanki “ben hareketimi amorf bir şekilde başlatayım, kervan yolda düzelir” diye düşünüyor olabilir. Bunun yanında bir bölen olmamaya da özen gösteriyor; öyle ki Kılıçdaroğlu’nun yerine de her an talip olabilsin.

Tabii İnce’nin “Türkiye’de iktidarı Joe Biden’ın değil, Türk milletinin değiştireceğine inanan mandaya karşı çıkan Tıbbiyeli Hikmet’in torunlarıyız biz” sözleri çarpıcıydı. İnce hiçbir varlık gösteremezse bile doğru muhalefet çizgisini ülkemize yeniden hatırlatma hizmetini ifa edebilir.