Son yazılar kendiliğinden bir seri oluşturdu. 19. yüzyıl bağlamında bir üst kimlik arkeolojisi yapmaya çalıştım. Sultan Abdülhamid dönemine ayrı bir önem veriyor oluşum onun son bağımsız Osmanlı sultanı ve son gerçek halife olması kadar, muhafazakarlar ile sekülerler arasında bir fay hattı niteliği nedeniyle.

***

Kesin olan bir şey var ki, Sultan Abdülhamid’i döneminin kıyıcı şartları bağlamında değerlendirmek gerekir. Gerçekten kuşatılmış bir imparatorluğun yaklaştığı hissedilen makus kaderini değiştirmek gibi ağır bir yükü vardı. Bırakın Fatih ve Kanuni’yi, 2. Mahmud kadar bile eli serbest değildi. Kökten değişen bir dünyada, attığı her adımın bedelini devletinin güçsüzlüğü oranında ödemek zorundaydı.

***

Misyoner okulları Osmanlı’da yeni bir Batılı orta sınıf yaratmaya çalışırken, o da kurduğu modern okullarda İslamcı eğitim ve Hanefi misyonerliği ile bu cereyanı göğüslemeye çalıştı. Amacı yerli/sadık bir seçkin nesil yaratmak, devleti bu nesle teslim etmekti. Lakin ne trajiktir ki, o okullardan kendisini ve imparatorluğu yıkacak İttihatçılar yetişti. Ama Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu kadroları da yine İttihatçılar oldu.

***

Tüm bunları belki bir devletin değişen şartlarda ayakta kalma, evrimleşme süreçleri olarak okumak gerekir. Ama sorun o ki, biz yüzyıl sonra hâlâ İslamcı ve seküler ayrışması/kavgası yaşıyor, devlet seçkinlerinde sorun görüyoruz. Bir kısım siyasi, emekli büyükelçi ve aydınların pozisyonlarını izliyorsunuz; ABD adına Türkiye’yi tehdit edenler, olgulara tamamen Batılı devletlerin gözüyle bakan ve rasyonellik adına teslimiyeti savunan bu kişiler ülkemizin yüzyıllık okullarında okumuş Batılı seçkinlerimiz değil mi?

***

Diğer tarafta ise bence en önemli özelliği “bağlantısızlık” olan Cumhurbaşkanı Erdoğan’a karşı bayrak açan İslamcı seçkinleri izliyoruz. Ülkemiz, tarihinin varoluş mücadelesini verirken, Erdoğan’ın paçasından çekiştiriyor, yüzde iki/üç oy için parti kurmaya çalışıyorlar. Tek amaçları 2023’te Erdoğan dönemini bitirmek.

***

Hasılı ciddi bir seçkin sorunumuz var. Emperyal zihniyet önce o ülkenin eğitim sistemine nüfuz ediyor, böylelikle içeriye Truva Atı’nı sokmuş oluyor. Ülkenin yönetici elitlerini yetiştiren sistem virüslü. Eğitim işini bir yüzyılı aşkın süredir çözemediğimiz için var olan açığı kolaylıkla dolduruyorlar. Geçmişte misyonerler, aktüelde de FETÖ bu açığı kullanmadı mı?

***

İyi haber, Türkiye 1912’nin Osmanlısı, Erdoğan da Abdülhamid değil. Çok daha güçlü, özgüvenli olmamız gereken bir noktadayız. Türkiye çok daha iyi olacak, göreceksiniz. Çöküşe oynayanların hepsi rezil rüsva olacaklar.