İki sene önce bugün hayatımız değişti. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın iki sözü kulaklarımda hâlâ. “Ben hayatım boyunca milletimden başka irade tanımadım” demişti darbenin o en sıcak saatlerinde. İkincisi ise “Artık hiçbirimiz 15 Temmuz’dan önceki biz değiliz” idi. İkisi de doğruydu. Anlamı tam 12’den bulmuştu.

Darbenin ortaya çıktığı anda içimde muazzam bir öfke belirmişti. Nasıl olur da, bunca mücadele ve emekten sonra FETÖ’cü çapulcular benim memleketime el koymaya kalkardı? Nasıl olur da, o FETÖ’nün ipini tutan devletler, benim toprağıma, ülkeme, namusuma böyle alenen, alçakça göz dikebilirlerdi!

Arabaya atladığım gibi önce kız kardeşimin evinin yolunu tuttum.

Bu arada aklımda hep Cumhurbaşkanımızın durumu vardı. Bilgi almaya çalışıyordum. Henüz Cumhurbaşkanımız o tarihi çağrıyı yapmamış...

Arabada benzin sıkıntılı. Büyük bir benzincinin önünde araba kuyruklarını görünce içimde bir bulantı oluşuyor. “Gittiği yere kadar” diyerek gaza basıyorum. Hayatımdan endişelenen bazı dostlar arıyor. Teşkilattan bir arkadaşım “Markar abi, seni tanırlar, ortalıkta dolaşma diyor”.

Bu topraklarda yaşamanın bir bedeli var.

O bedeli ödemenin günü bugün ise ve eğer o bedeli ödemekten kaçınırsak, yaşamaya nasıl devam edebiliriz?

Kardeşimi aldığım gibi İstanbul İl Başkanlığı binasına yollanıyoruz. 76 FETÖ’cü asker tam teçhizatlı şekilde bizleri “teslim almaya” gelmişler. Halkımızın sayesinde ara sokakta kontrol altına alındalar şimdilik. Ama her an çatışma çıkabilir.

Orada sabaha kadar kritik bölgelere destek için ilçe başkanları ile görüşüyor, yönlendirme yapıyoruz.

Bu arada FETÖ’cü hainleri teslim almak için görüşmelerimiz de devam ediyor. FETÖ’cülerin sözde komutanının gözü öylesine dönmüş ki, silahlarını teslim etmeye asla yanaşmadığı gibi, her an hamle yapmak için fırsat kolluyor.

İlk salayı duyduğumda çok duygulanıyorum.

Hıristiyan olmamın milletimizin bu yüksek duygusuna ortak olmama mani bir tarafı olmadığı gibi, tarihten de biliyorum ki, ezanlar susarsa, çanlar da susar. Bu duygularla saat 01.30 gibi “Ezanlar susmasın!” tweeti atıyorum.

Şehit haberleri geliyor; çok üzülüyoruz. Ama aynı zamanda büyük bir gurur içindeyiz.

Sonradan watsapp görüşmelerinden bizim bulunduğumuz başkanlığı bombalamayı düşünüklerini öğreniyoruz. Kimsede korkudan eser yok. Farklı bir ruh tüm ülkeyi etkisi altına almış, bu her şekilde hissediliyor. Herkes şehit olmaya hazır, hatta istekli.

Milletimle gurur duyuyorum. Cumhurbaşkanımla, Başbakanımla, o gün sokağa çıkan, çıkamayan, dualar eden, gözyaşı döken herkesle gurur duyuyorum. Bir millet şahlanıyor.

Bir ülke dünyaya demokrasi ve yurtseverlik dersi veriyor.

Allah tüm şehitlerimizden, tüm gazilerimizden razı olsun. Onlar sayesinde onurlu bir şekilde yaşıyoruz.

Çünkü bu ülke “Evlatsız yaparım, ama vatansız asla” diyenlerin ülkesi.