2019’da terk edeceğimiz hükümet sistemi dört başı mamur bir parlamenter sistem değildi. Dört başı mamur bir parlamenter sistemi var mı, olabilir mi, bu ayrı, teknik bir konu. Ama bizimki sert hikayemizden ötürü her darbede vesayet kurumları ile donanmış, yürütme ve yasamanın iç içe geçtiği, negatif anlamda melez veya ne olduğu pek de belli olmayan bir karmaşadan ibaretti.

Muhalefet bu sistemi seviyordu. Çünkü muhalefet görevini layıkıyla yerine getirmemek ama getiriyormuş gibi yapmak için her türlü donanıma sahipti. Zaten sistemde “muhalefeti”, seçimle gelip gitmeyen kalıcı vesayet aktörleri üstlenmişti. Onlar darbeci cuntalar, yargı, medya ve bürokrasiydi.

Bu durumda, millete dayalı iradeyle seçilen hükümetler karşısında tüm bu aparatlar voltran gibi birleşiyor, iradeyi gasp ediyorlardı. Muhalefete ise sadece bu işin borazanlığını yapmak kalıyordu. Yüzde onluk ülke barajını geçtikten sonra, hem devlet yardımı almak, hem de sistemde bir muhalefet partisi gibi arzı endam etmek mümkündü. Sadece laf üreterek, elini taşın altına sokmadan nimet toplamak da öyle.

Millet tarafından seçilen hükümet, iktidar oluyor ama muktedir olamıyor, ejderhalara sunulmuş bir kurban gibi sonunu bekliyordu. Çok ileri gider, sistemi değiştirmeye dönük kararlılık gösterirse de, hazırda bekletilen modern, post modern darbelerle alaşağı ediliyordu. Olmadı kapatılırdı.

Türkiye işte böyle yıllarca baygın tutuldu ve kontrol edildi.

İktidarı da muhalefeti de bozan bir kurguydu bu. CHP’nin bunca debelenmesi, AK Parti karşısında varlık gösterememesi de kodlara işlemiş bu kötü genden ötürü. Hâlâ siyaset dışı, millet iradesinden farklı bir beyaz atlı vesayet prensinin gelip kendilerini geçmişe ışınlamasını bekliyorlar.

Cumhurbaşkanı Erdoğan ve AK Parti, millete dayalı iradeye sahip çıkarak ve direnç göstererek eski sistemin içinde varolmayı, değişim yaratmayı başarabildi. Ancak, sistemi değiştirmeden tüm kazanımlar bu aktörün yaşam süresiyle kısıtlıydı. Aktörün yaşam süresi de vesayetin hamlelerinin başarısıyla ilgili bir durumdu.

Bu nedenle, Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi tarihi bir demokratik reformu işaret ediyor. Çok değerli… CHP’nin tüm hülyası, 2019’da bir şekilde Erdoğan ve AK Parti’nin önünü kesip, eski sistemi geriye getirmek.

Oysa bu sistem sayesinde gerçekliğe dönüşü yaşıyoruz. Bu dönüş, hem iktidarları, hem muhalefet partilerini, hem de medya gibi sivil oluşumları sarsacak, dinamikleştirecek ve gerçek kimliklerini kurmalarını sağlayacaktır.

Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi, normalleşmenin en önemli safhasıdır.