Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’ni referandum sürecinde anlatırken çok açık biçimde koalisyonların veya uzlaşmaların seçimlerden önce yapılacağının altını çiziyorduk. Böylelikle siyaset Güneş Motel veya 367 garabetinde yaşanan utançlara maruz kalmayacak anayasal bir güvenceye ve şeffaflığa kavuşacaktı.

Nitekim MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin “Hiçbir pazarlığa girişmeden Yenikapı Ruhu ile 2019 seçimlerinde Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ı destekleyeceğiz, aday çıkarmayacağız” sözlerinin sözde tepki almasının objektif bir temeli yoktur.

Referanduma hayır derken neye hayır dediğini bilmediğini itiraf eden bir genel başkanın partisinin, yani CHP’nin blokçu zihniyetinden başka bir şey de beklenmez.

Anayasa değişikliğinde son seçimlerde en az yüzde 5 alan veya birlikte yüzde 5’i tamamlayan partilerin Cumhurbaşkanı adayı gösterebilecekleri yazmıyor mu?

Bunun anlamı, seçimlerden önce ittifak yapılmasının anayasal hak olduğudur. Tabii ki bir parti diğer bir partinin de adayını destekleyebilir.

Bu durum Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’nin son derece demokratik reformlarından birisidir.

Devlet Bahçeli de seçimlere 22 ay kala bu tercihlerini deklare etmiş ve seçmenlere karşı şeffaflık ödevini yerine getirmiştir.

Böylelikle referandumun bir kazanımını daha siyaset ve toplum kullanmaya başlamıştır.

İP’inden Saadet’ine, HDP’sinden yüzde 0.01’lik partilerine kadar CHP ile flört edilmiyor mu?

AK Parti’den bir AKP çıkartma çabalarını Cumhurbaşkanı Erdoğan en sarih şekilde deşifre etmedi mi? Erdoğan’ın Abdullah Gül’e “Netleş, hem AK Partili görünüp hem farklı arayışlar içinde olamazsın” mealindeki sözleri ne anlama geliyordu?

Aslında keşke tüm siyasi aktörler Cumhurbaşkanı Erdoğan ve MHP lideri Devlet Bahçeli gibi gerçek, cesur ve mertçe davranabilseler.

Çocuk mu kandırıyorsunuz? Referandum sürecinde kimin nasıl çalıştığı bilinmiyor mu? İP’in MHP ve AK Parti’den küçük oylar tırtıklamak dışında nasıl bir işlevi olabilir? Yüzde 50’lik bir seçimde CHP’nin yüzde 0,01’lik partilerin peşine düşmesi, HDP ile aynılaşması ve AK Parti’nin içine dönük arayışların tek hedefinin Erdoğan olduğu görülmüyor mu?

Tabii burada öfke, bu oyunun Cumhurbaşkanı Erdoğan ve Devlet Bahçeli’nin son hamleleriyle erken bozulmuş olmasınadır. Bu 22 ayı sinsice, arka kapı faaliyetleri ve bu arada dışarıdan gelecek müdahaleleri bekleyerek geçireceklerdi.

Böyle bir zamanda bu utanç verici pozisyonda bulunanları anlamak mümkün değil. Çünkü meselenin Erdoğan değil, ülke bekası olduğu o kadar net ki!

İnsan gerçekten hayret ediyor…