Tam bir yıl oldu…

Bir milletin başına gelebilecek en korkunç olayı 15/16 Temmuz gece ve sabahı yaşadık. Allah bir daha göstermesin.

Tüm şehitlerimize Allah’tan rahmet diliyorum. Gazilerimizin de süratle sağlıklarına kavuşmalarını temenni ediyorum.

Darbenin püskürtülmesinden sonra yaklaşık bir ay devam eden demokrasi mitingleri hem yeni bir kalkışmaya ve dünyaya karşı uyarı oldu, hem de milletimizin yaşadığı ağır travma karşısında depresyona girmesini önledi.

Şahsım adına, İstanbul ve Ankara’da iştirak ettiğim gösterilerde, o birliktelik ruhunu teneffüs etmek öfke ve üzüntüyle kasılan yüreğimi ferahlattı. Tek yürek olunduğunda aşamayacağımız hiçbir engel, korkutamayacağımız hiçbir korku olmadığını bir kez daha gördük. Motivasyonumuz, özgüvenimiz arttı, şifa bulduk.

Hangi kökenden, ırktan, mezhepten, inançtan ve meşrepten olursak olalım, insan ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olma ortak paydasında kendimizi güçlü hissettik.

O gece, herkesin aynı şeyi fark etmiş olması da bu tespiti doğrular nitelikteydi. O sabah tüm ülkede farklı bir ruh vardı. İnsanların içinden korku, çaresizlik, ümitsizlik duyguları alınmıştı. Herkes kendi inancına göre ailesiyle helalleşerek ve bir daha geri dönmemeyi vazife sayarak sokaklara dökülmüştü. Ben eminim ki Çanakkale ve Kurtuluş Savaşı’nda da atalarımız aynı ruhla dolmuştu.

Ben Ermeni/Hıristiyan bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı ve naçizane siyasetçisiyim. Gece yarısını çok az geçmişken duyduğum sala ile gözlerimin dolduğunu hissettim. İstanbul İl Başkanlığı’nda birkaç bin kişilik vatandaş topluluğu ile darbeci FETÖ’cü timin elindeki dolu silahları almaya çalışıyorduk. “Ezanlar susmasın!” diye bir tweet attım. Çünkü ezanlar susarsa hep birlikte inşa ettiğimiz bu büyük medeniyet hep birlikte çökerdi.

Bu millet cefakâr, vefakâr ve aziz bir millettir. Yemez yedirir, giymez giydirir, mültecilere ensar olur, kimsesizlere dost, yurtsuzlara yurt olur. Evimiz çok zor bir coğrafyada olduğu için bizleri rahat bırakmazlar. Ama bu durum bize çaresizlik değil, dinamizm verir. Sabır eşiğimiz yüksektir ama vatanımıza kast ettiklerinde işte 15 Temmuz’da olduğu gibi bendimize sığmaz, taşarız. Tankları kovalar, mermilere kafa atarız.

Bu özelliğimiz ne cehaletten, ne de çılgınlıktan kaynaklanır. Bu bizim toplumsal hafızamıza kazınmış kadim bir bilgidir. Çünkü biliriz ki, bedeli bugün göğüslemeyen toplumlar, daha sonra çok daha büyük bedeller ödemek zorunda kalırlar.

O gece 249 şehit verdik. Terörle mücadele ve Fırat Kalkanı operasyonunda da şehitler veriyoruz. Ama eğer bu kararlılığı göstermeseydik, binler, on binler ve hatta Suriye’de olduğu gibi milyonlar şehit/esir/mülteci olmak durumunda kalabilirdi. İşte bu aziz millet bu gerçeğin farkında olduğu için vatan sevgisi ve çok rasyonel bir tavırla gerekeni yapmakta tereddüt etmemiştir.

Hiçbir zaman da etmeyecektir.

15 Temmuz’da vatanı işgal etmelerine müsaade etmedik. Ülkemizin önü açıldı. Başta aziz milletimize, gösterdiği cesur liderlikten ötürü Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan’a ne kadar teşekkür etsek azdır.

Ülkemizin 15/16 Temmuz’la elde ettiği bu diriliş fırsatını en iyi şekilde kullanacağından eminim. Acı günler yaşadık, ama gelecek çok daha parlak ve müspet olacaktır.