Türkiye, Afrin’deki terör örgütü YPG/PKK’ya karşı 20 Ocak’ta başlattığı Zeytin Dalı Harekatı’ndan önce iki operasyon daha yaptı. İlki Fırat Kalkanı, ikincisi ise İdlib’de güvenli bölgeler oluşturmak için yapılan harekattı.

DEAŞ’ı bir maymuncuk olarak kullandıkları için, hoşnut olmasalar da Türkiye’nin bu girişimlerine uluslararası camiadan çok ses yükselmedi. Ancak söz konusu PKK olunca boyalar döküldü ve Batı gittikçe o tüm ikiyüzlü söylemleriyle bu harekatı hedef almaya başladı.

Sağ olsun CHP de “ÖSO eşittir El Kaide” diyerek içeriden dışarıya cephane taşımakla meşgul.

Bizler Karma Parlamenterler Komisyonu olarak AP ziyaretimizi gerçekleştirirken AB Dışişleri ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Federica Mogherini, her türlü askeri operasyonun Birleşmiş Milletler listesinde yer alan terör örgütlerine odaklanması gerektiğini belirterek, “Yeni cepheler açmak çözüm değil ve korkarım ki Türkiye’yi daha güvenli kılmayacak” diyerek bu ikiyüzlülüğü bir kez daha teyit etti.

Evet, PKK BM terör örgütleri listesinde yok. Ve bugün AP bu korkunç ikiyüzlülüğü altlık yaparak bir başka ikiyüzlülük daha sergiliyor.

Yani bizim terör örgütümüze dokunma, genç kızlarınız yataklarında uyurken öldürülsün, sınırınızda bir terör koridoruna ses çıkarmayın diyorlar.

AP’nin veya AB’nin ne dediğinin hiçbir önemi yok. Mogherini’nin konuştuğu gün 700 küsur kişilik AP koltuklarında 50 kişi bile yoktu. Kendileri çalıp kendileri oynuyorlar. Hâlâ Türkiye’yi birkaç yüz milyonluk katılım öncesi fonu keserek terbiye edebileceklerini sanıyorlar.

Avrupa’da ciddi bir akıl tutulması var. Kibir, bindikleri dalı kestiklerini görmelerini engelliyor. Ve sanki bu süreç önü alınamaz şekilde keskinleşiyor.

Sorun Türkiye değil bir Avrupa krizine işaret ediyor. Hızla marjinalleşen yaşlı bir kıta söz konusu. ABD’deki savrulmayla birlikte dünya için büyük bir riskle karşı karşıyayız aslında. Terör örgütlerinin partner seçildiği, demokratik kurumların araçsallaştığı, ahlakı dışlayan faydacılığın tek kural olduğu bir Batı dünyası… En kötüsü de bu konuda ciddi bir tartışmanın, özeleştirinin yokluğu…

Türkiye her halükarda yoluna devam edecek. Uyduruk raporlarla, kendini göstermek isteyen kifayetsiz politikacıların açıklamalarıyla egemenliğinden vazgeçecek değil.

Belki de artık AB’den gelen bu türden açıklamaları yok saymak, değer atfetmemek lazım. Bu şekilde sahip olmadıkları gücü tepkilerimizle biz onlara kazandırmış oluyoruz.