Görüldüğü üzere, mesele artık daha çok Erdoğan/AK Parti ve onun arkasında duran kitlenin etkilenmesine kilitlenmiş halde. Aslında bu epeydir böyleydi; ancak daha mahçupca, masa altından tekmeler ve sureti haktan görünen hamlelerle yapılmaktaydı.

Hamleler başarısız oldukça deşifre oluyor, deşifre oldukça Hasan Cemalleşiyorlar.
Yan kanalda ise, Devlet Bahçeli’nin halli üzerinden MHP de bir operasyonun tamamlanmasına uğraşılmakta.
CHP, kaset operasyonu ile formatlandı. Sözcü gibi gazeteler ve Kılıçdaroğlu’nun mezhepçi stratejisi ile beyaz Türkler ve Aleviler aynı anda marjinalleştirilmek isteniyor.

HDP, PKK’nın uzantısı olarak, o nereye savrulursa savruluyor zaten. PKK, Suriye’de bir devletçik karşılığında Türkiye’de içsavaş çıkarma ihalesini alalı beri, Kürtlerin ülke ile gönül/duygu bağları koparılmaya çalışılıyor.
Bu aktörlere, ülke elitlerinin medyası, akademisi, odaları ve paralel örgütün organları zemin sağlama görevi üstlenmiş durumda. Bilinçli şekilde PKK’nın normalleştirilmesi kampanyasına el verdiler.

Bahoz Erdal’ın öldürülmüş olma ihtimali karşısında hepsinin birden nasıl yasa büründüğünü izlediniz. Hakkari’de ise PKK’nın üç çocuğumuzu daha öldürmesini es geçtiler. Çünkü “yere izmarit bile atmayan diktatörlük karşıtı PKK” algısı zarar görürdü.

Burada, siyasi yollardan Erdoğan’ı hal edemeyen ittifakın, PKK’nın şiddetine, olası Türk-Kürt, Sünni-Alevi çatışmalarına bel bağladığı açıkça görülüyor.

CHP ve HDP siyasi zemini tahrip ederken, aynı anda PKK/DHKP-C/DAEŞ sokağı terörize edecek ve çözülme gerçekleşecekti.
Dörtlü resimde, onlar açısından sorun AK Parti ve henüz teslim olmayan Bahçeli’de…
MHP teslim alınırsa, ülkücü ve Kürt gençler sokakta karşı karşıya getirilecek.
Ancak “sorun” hala bitmiş sayılmaz.

Çünkü Erdoğan, halkın dörtte üçüne hayati gelen bir liderlik sergiliyor. PKK ve CHP’nin oyununu bozmuş durumda. 600’den fazla şehit verilmesine rağmen toplum Erdoğan’ı destekliyor. PKK tarihinin en ağır darbesini aldığı ve binlerce militan kaybettiği halde, HDP hızla oy kaybediyor.

Uyduruk/maksatlı analizleri kenara koyarsanız, bu kadar şehit verilirken halkta milliyetçilik artmıyor. HDP ise mağduru oynayamıyor ve baraj altı seyrediyor.
Bu da tarihimizde ilk kez olan bir şey.
Bu tablo, vatandaşın birlik ve bütünleşme noktasında birleştiğini, Suriyelileşme tuzağını fark ettiğini ve Erdoğan’ın verdiği milli kavgayı desteklediğini gösteriyor.

Çünkü Erdoğan, Çözüm Süreci’nde ihanete uğradığı halde, milliyetçi popülizme savrulmadı ve yine ilk kez PKK ile Kürt vatandaşlar titizlikle birbirinden ayrı tutuldu.
O zaman, Erdoğan ile muhafazakar seçmeni ile gönül bağlarını bozmak en hayati amaç olarak ortada duruyor. Bunu artık CHP, seçkinci medya, PKK veya HDP yapamaz.

7 Haziran sonrasında, çoğunun düşüncesini aksine, bu blok CHP-MHP ve HDP koalisyonuna değil, AK Parti/CHP hükümeti için çalıştılar.

Böyle bir koalisyon gerçekleşmiş olsaydı, PKK ve FETÖ ile etkin mücadele verilemeyecek, seçmen ile hükümetin arası açılacak, kantonlaşma gerçekleşebilecek, Erdoğan da etkisizleştirilmiş olacaktı. Planlama buydu. (O dönem oluşan tablo gereği koalisyon ihtimallerini değerlendiren insanları kastetmiyorum.)

Yeni üst kimliğimizin mayası olacak “yerli ve milli” kavramlarına saldırmalarının nedeni de bu.
Büyük bir prodüksiyon çökmüş durumda. “Yerli ve milli” bir zeminde tüm kesimlerin doğrudan katkısıyla üst kimlik inşası mümkün olduğunda, Türkiye’yi ellerinden tamamen kaçırmış olacaklar.

Ahmaklığı veya tamahkarlığı bırakıp, bu tabloda doğru yerde durmanın önemini şimdi anlamayacaklarsa, onları “Reisçiler” değil, toplum tasfiye ediyor olacak.
Ki her zaman öyle olmuştur.