Muhalefet aktörlerinin bu aralar gizli gizli eski Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ü ziyaret etmeleri dikkat çekiyor. Gerçi bu ilişkiler yeni değil; "siyaset planım yok" diyerek kenara çekildiği izlenimi veren Gül, hatırlarsınız cumhurbaşkanlığı seçimleri sırasında neredeyse muhalefetin ortak adayı olarak Erdoğan'ın karşısına çıkıyordu.

Sonra yerel seçimler yaklaşırken yine kendisini gösterdi. Kemal Kılıçdaroğlu ile bir teknede gizli görüşme gerçekleştirirken görüldü. İstanbul seçimlerini birlikte planladıkları değerlendirildi.

O zamandan beri ortalıklarda pek görülmese de Abdullah Gül bir kenara çekilmiş değil. Siyasetin derin sularında yine muhalefeti çekip çevirmekle meşgul.

Yakın zaman önce cumhurbaşkanlığı adaylığı için destek arayan İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu ile Gül'ün bir araya geldiği haberleri basına yansıdı. Görüşmeyle ilgili hiçbir açıklama yapılmadı.

Ekrem İmamoğlu'nun derdi belli; 2023'te aday olmak istiyor. Bunun Abdullah Gül ile alakasını kurmakta zorlanıyoruz tabii, burası biraz muamma. İmamoğlu, Kılıçdaroğlu'na karşı bir anlaşma, ittifak arayışında olsa gerek. Yoksa genel başkanı dururken Gül'ü neden ziyaret etsin?

Saadet Partisi Genel Başkanı Temel Karamollaoğlu ise zaten Gül'ün resmi kuryesi; her röportajında muhakkak "Gül'e gittim, Gül'den geliyorum" demeyi ihmal etmiyor.

DEVA Partisi Genel Başkanı Ali Babacan'ı söylemeye bile gerek yok; kendisi Gül'ün özel kalemi. Yani, çok yakın çalışma arkadaşı.

Gelecek Partisi Genel Başkanı Ahmet Davutoğlu'nun Abdullah Gül'ü ziyaret etmesi ise kabul edelim ki sürpriz oldu. Birbirini hiç sevmeyen ve hatta birbirinden nefret ettiği bilinen Gül ve Davutoğlu'nun bir araya gelmesi nerden bakılırsa bakılsın son derece önemli. "Siyaset planım yok" diyen biriyle Davutoğlu üç saat baş başa neyi görüştü acaba? Kılıçdaroğlu, Akşener ne de olsa bir partinin genel başkanı; peki Abdullah Gül nerenin, hangi partinin genel başkanı?

Bu kadar çok kapısı aşındırıldığına göre Gül, muhalefet için ciddi bir otorite merkezi. Parti liderleri icazet almak için sürekli kapısını aşındırıp duruyor. Bu otorite ve gücün kaynağı nereye uzanıyor acaba? Herhangi bir siyasi partiye bile üye değilken muhalefet liderleri neden Gül'ün kapısında sıra bekliyor?