İsrail'in Hamas'a karşı başlattığı saldırılar "misilleme" ve "meşru müdafaa" boyutlarını aşarak Gazze'ye yönelik korkunç bir 'soykırım' harekâtına dönüştü.

İsrail Cumhurbaşkanı'nın ifadesiyle Gazze'deki kadın ve çocuklar da dahil bütün sivil nüfus 'düşman' olarak görülüyor. "Düşman" tanımı, yok edilecek "hedef" anlamına gelir.

Maalesef, Gazze'de her geçen dakika ölen kadın, çocuk ve sivillerin sayısı artıyor. Bir halkın topyekûn hedef alınması; askeri hedef olarak görülmesi, öldürülmesi, açlığa susuzluğa mahkûm edilmesi, katliam tehdidiyle göçertilmesi zaten "soykırım" suçunu tanımlamaya yetiyor.

Dünya ise bu korkunç katliamı, soykırımı izlemekle yetiniyor.

ABD ve İngiltere öncülüğündeki Batı ittifakı ise doğrudan bu soykırımın ortağı. Batı desteği olmasaydı İsrail bu kadar ileri gidebilir miydi?

Dünyadaki 2 milyar Müslüman'ın yüreği şüphesiz Filistinlilerden yana. Göz göre göre gelen bu katliamı engelleyememek en fazla Müslümanların yüreğini kanatıyor.

İslam ülkeleri, İsrail ile Batı ittifakı karşısında dağınık, güçsüz, zayıf ve çaresiz bir görüntü veriyor. Birlik içinde hareket edemiyorlar. İsrail'e 'meşru müdafaa' sınırlarını aşamayacak biçimde bir set çekemediler. Bunun için ortaya bir ağırlık koymaları gerekir ki, maalesef bu ittifaka ve güce sahip değiller.

Dolayısıyla bölge devletleri, İsrail ve arkasındaki Batı ittifakı karşısında ne kadar güçsüz olduklarını bu vesileyle görme imkânı buldu.

Batı'nın oluşturduğu dünya sisteminin ne kadar iki yüzlü ve din temelli bir ittifak olduğu da bir kez daha ortaya çıktı. Batı için İslam hâlâ tek düşmandır. Bu gerçek yüz yıllardır değişmedi. Fakat bölge devletleri Batı'nın ara dönemlerde oluşturduğu "Uluslararası hukuk", "İnsan hakları", "Barış", "demokrasi", "özgürlük" gibi yapay iklimi mutlak gerçek sanarak kendi birliklerini ve ittifaklarını zayıflattılar.

Bu yüzden de bugün ABD ve İngiltere'yi arkasına alan İsrail'in insaf etmesini, saldırılarını durdurmasını beklemekten başka ellerinden bir şey gelmiyor. Bundan daha büyük bir acı olabilir mi?