CHP ile DEM arasında ilginç bir tartışma yaşanıyor: Stockholm sendromu...

Özgür Özel, kurultayda DEM'e seslenirken "Herkesi Stockholm sendromuna kapılmamaya, dün elinden zor kurtulduğumuz celladımıza âşık olmamaya davet ediyorum" dedi.

DEM cephesinden yanıt gecikmedi: "Gerçek celladımızı tanıyoruz; eski defterleri açtırmayın, cellatlarımızı unutmadık..."

Bu siyasi polemik, tarihin ve toplumsal bilincin nasıl çarpıtılabileceğine; geçmişin, değişen güç dengelerine göre nasıl yeniden inşa edilmeye çalışılabileceğine dair dikkat çekici ipuçları taşıyor. Celladın kendini kurban sandığı, kurbanın ise kendini cellat gibi görmeye başladığı bir dönüşüm sürecinden söz ediyoruz aslında.

Tarihi roller ve kimlikler bir anda yer değiştirebilir. Tartışmayı başlatan Özgür Özel; PKK silahlı terörünü sürdürürken, DEM ise sokak baskısıyla Güneydoğu'yu kontrol altında tutmaya çalışırken bu yapılarla seçim ittifakı yapmaktan rahatsızlık duymayan CHP'nin genel başkanı.

Özel bugün, devletin silahların bırakılması ve demokratik siyasete entegrasyon için örgüt lideri ve DEM ile yürüttüğü görüşmeleri "sorunlu", "sakıncalı" bularak Stockholm sendromunu hatırlatıyor; daha dün seçim ittifakı yaptığı ortağı DEM'i "elinden zor kurtulduğunuz celladınıza âşık oldunuz" diye suçluyor.

DEM'liler ise kendilerini gerçekten kurban konumunda görüp duygusal tepkilerle Özgür Özel'e yanıt yetiştirmeye başladılar. Yetmedi, dağdakiler de açıklamalar yayınladı; örgüt sözcüsü Bese Hozat, "Biz suç işlemedik; ne affından bahsediyorsunuz? Suçlu sizsiniz" diyerek devleti ve Türkiye'yi suçlayan üst perdeden açıklamalar yaptı.

Çözüm süreçleri böyledir: Boşluk bırakırsanız tarih bambaşka şekilde yazılır. Gerçekçi olmayan çözüm arayışları popülist çıkışlara dönüşür; cellat kendini kurban, kurban kendini cellat sanmaya başlar.

Büyük fedakârlıklarla ve siyasi riskler göze alınarak başlatılan çözüm süreci de şimdiden toplumsal reaksiyonlar üretmeye başladı. İmralı'ya ziyaretin toplumsal desteği güçlendireceği düşünülürken tam tersi bir etki doğurdu. İmralı'ya "sihirli değnek" muamelesi yapmanın doğru olmadığı görüldü. Celladın kendisini kurban yerine koyma çabası toplumsal ve siyasal dirençle karşılaştı.

Mevcut durumda çözüm zemininin yeniden tanımlanması ihtiyacı ortaya çıktı. Başta söylenenlerle uyumlu hareket etmenin zorunlu olduğu bir kez daha anlaşıldı. Silahların terk edildiği, demokratik alanın genişlediği bir çözüm formülünün gerçeğe daha uygun olduğu; bunun dışındaki arayış ve dayatmaların ise süreci akamete uğratmaya mahkûm olduğu yeniden test edilip görüldü.

Gerçeği zorlamak, tarihsel hakikatin saptırılmasına ve toplumsal bilincin çarpılmasına yol açar. Yaşanan "Stockholm sendromu" polemiği ise bunu apaçık ortaya koyuyor.