Şimdi ortada iki seçenek var; 2019'da varılan mutabakat gereği ya Rusya bu bölgeyi terörden arındıracak, yani terör örgütü YPG'yi buradan çıkaracak ya da Türkiye'nin buraya operasyon yapmasına yeşil ışık yakacak.

Yok eğer Rusya bu iki seçeneğe de karşı çıkar ve Türkiye operasyon kararı alırsa, o vakit Soçi mutabakatıyla bölgede oluşturulan statüko da bozulacak. Ateşkes ortadan kalkacak. Oluşacak yeni durumda da çatışmalar artacak; dolayısıyla Suriye'de son bir güç denemesi sürecine girilecek.

Tel Rıfat'ın önemi zaten buradan ileri geliyor; kendisiyle beraber Suriye'nin genelini de etkileme gücüne sahip. Esed rejimi, Tel Rıfat'ın kesinlikle Rusya ve YPG'de kalmasını istiyor; İran, Tel Rıfat'ın asla Türkiye ve Milli Suriye Ordusu'nun denetimine girmesini istemiyor. Rusya da Tel Rıfat'ın muhaliflerde olmasına karşı çıkıyor.

Zeytindalı harekatının hedefleri arasında olmasına rağmen Tel Rıfat'ın Rusya'da kalmasının sebebi de buradan ileri geliyor. Ne var ki Soçi mutabakatında Tel Rıfat'ın terör örgütü YPG'den arındırılacağı şartı var. Rusya, 19 Ekim 2019'da attığı imzayla kendini yükümlülük altına aldı. Şimdi Moskova için karar vakti. Putin, Erdoğan'a verdiği sözün gereğini yapmak zorunda.

Tabii, şu olasılığı da gözden kaçırmamak lazım; terör örgütü YPG/PKK'nın son terör saldırıları, Soçi mutabakatını sağlayan Rusya, Türkiye ve İran arasındaki ortaklığı bozmaya dönük bir amaca da sahip görünüyor. Bu arada İran'ın, son dönemde Türkiye'ye dönük artan hasmane çıkışlarının da terör örgütünü teşvik edip etmediğine bakmak gerekiyor. Joe Biden'ın bir sene daha ABD'yi Suriye'de tutma kararı, terör örgütü için elverişli bir konjonktür sundu. Bu konjonktürü arkalarına alıp Türkiye ve Rusya'yı karşı karşıya getirme planı içinde de olabilirler.

Fakat büyük devletler kuşkusuz terör örgütlerinin hareketlerine değil, kendi oyun kurucu güçlerine bakarlar. Tel Rıfat düğümünü de Türkiye'nin bu kararlılığı, oyun kurucu niteliği çözecek.