Tehdidin büyüklüğünü anlamak için süslü sözlere gerek yok; daha birkaç gün önce Ankara’nın göbeğinde Genelkurmay personelini hedef alan canlı bomba saldırısı gerçekleşti. Bu terör saldırısı istihbarat zafiyetinden daha çok siyasi bir zayıflığa da işaret ediyor. Bir ülkenin Meclis çatısı altında canlı bomba cenazesi kaldıran milletvekilleri varsa, istihbarat zafiyetinden daha çok bunun üzerinde durmak gerekir. Terör, Londra’da, Madrid’de veya New York’ta da vurabilir ki, bunun çokça örneği vat. Fakat hiçbir ülkede intihar saldırganlarının cenazesini Meclis’te grubu bulunan partiler kaldırmıyor; Türkiye’nin esas sorunu bu.

HDP’nin canlı bombanın cenazesine sahip çıkması en az canlı bombalı saldırısı kadar vahim bir durum. Bir parti düşünün, Güneydoğu’daki teşkilatları PKK’nın askere alma şubesi gibi çalışıyor; bir parti düşünün, yönettiği belediyeler teröristlerin mayın döşemesine, hendek kazmasına yardım ediyor; bir parti düşünün ki, milletvekilleri silah ve mühimmat taşırken yakalanıyor...
HDP’nin terörle arasına mesafe koymasını bir tarafa bırakalım; bu parti, bizzat terör örgütü gibi çalışıyor.
PKK, bir kısım militanını dağa, bir kısım militanını silahlandırarak şehirlere, bir kısım militanını da Meclis’e göndermiş anlaşılan. Bu iddialar temelsiz suçlamalar değil; Kandil’in yayımladığı “İmralı notları” adlı kitapta gerçek olaylar olarak yer alıyor. Söz konusu kitapta HDP’li milletvekillerinin tek tek Kandil tarafından belirlendiği yazmıyor mu?
Durum bu kadar vahimken HDP, Meclis’te “Yavuz hırsız misali” hükümet üyelerini suçlayacak cesareti, gücü kendisinde bulabiliyor. Bu yetmezmiş gibi Genelkurmay personelini katleden bombacının cenazesini bu partinin milletvekilleri kaldırıyor!
Türkiye’nin savunmasız kaldığı kısım burası; Meclis, Ankara kapılarına dayanan tehdidin bilincinde olmasına rağmen tedbir almakta kararsızlık geçiriyor. Geçmişte olduğu gibi uluslararası baskılardan ve içerideki tepkilerden çekinerek terörün uzantısı olan unsurlara karşı net kararlar alamıyor. Devlette teröre karşı net bir kararlılık var ancak terörü evin içine kadar getiren unsurlara karşı net bir tutum alındığı iddia edilemez. Bu kararsızlık hali devam ederse ülke barışa, istikrara huzura asla kavuşmaz, aksine kaosa ve karmaşaya teslim olur.