Görgüsüz, sonradan görme ve ne oldum delisi kesimin parası, yatı, katı, gezmesi, eğlencesi vs. milletin gözüne daha çok battı. Kabul edelim ki onlarınki, bir ihtiyaçtı. Yılların eksikliğini, açığını böyle kapatmaya çalıştılar. Bir tür eziklik, geri kalma duygusunu tatmine yöneldiler.

Dilan Polat ve benzerlerine yönelik toplumdan yükselen tepki, bu sonradan görme hallerinden kaynaklandı. O şaşaalı hayatın bedeli ağır oldu. Kamunun intikamı, diyelim buna. Sonunda neleri var neleri yok hepsine el konuldu. Aptalca hevesleri yüzünden her şeylerini kaybettiler.

Ne var ki, Dilan Polat ve "Şampiyonlar ligi" masasının çevirdiği dolandırıcılık miktarı bankaların aracılık ettiği fon dolandırıcılığı yanında devede tüy bile değil. Seçil Erzan'ın beceriksizliği olmasa belki de fon dolandırıcılarının kimse farkında olmayacaktı. Bankaların dolaylı yollardan, vergi sistemini atlatabilmek amacıyla oluşturduğu bu fon çarkı, aslında buz dağının görünen yüzü sadece. Görünmeyen, ortaya çıkmayan, deşifre olmayan kısmı ise çok büyük.

Ve nedense, bu buz dağının altına bakmaya kimse pek istekli değil. Kara para takip ediliyor edilmesine de beyaz soyguna bakan yok!

Arkasında büyük finans çevreleri, bankalar olduğu için de medya çok fazla üzerine gitmezdi şu ana kadar. "Yok reklam veriyorlar", "yok sponsor oluyorlar" diye uzun süredir Dilan Polat'ı konuşuyordu toplum. Arkasında bankaların olduğu dolandırıcılık çarkına ise nedense bir türlü sıra gelmiyordu. Hatta, devletin vergi sistemini delebilmek için illegal yollardan dolaşanları mağdur bile göstermeye çalıştılar.

Gerçekte vergi sistemini arka kapıdan dolaşarak atlatanlar genelde büyük finans çevreleridir; altta, ufak tefek dolandırıcılık yapanlar değil.

Hukuk önünde şüphesiz iki taraf da eşittir; biri az, diğeri çok diye öncelik tanınmaz.

Hukuk sistemi meseleye böyle bakar.

Umarım, bankaların taşeron kullanarak devletten, toplumdan çaldıklarını soruşturmaya da sıra gelir.