İstanbul seçimlerinde siyasi tansiyon her geçen gün biraz daha artıyor. Başlangıçta belki de sadece bir belediye seçimiydi; ama gittikçe “Türkiye’nin seçimi” havasına bürünmeye başladı.

İstanbul seçimlerinin bu derece iddia ve çekişmeye sahne olmasının hem iç sebepleri, ağırlıklı olarak da dış sebepleri var.

İçeride muhalefet partileri Binali Bey’e karşı topyekun birleşti. Öyle ki, HDP yöneticileri, 23 Haziran’da seçmenlerini sandığa sırtlarında taşıyacaklarını açıklayıp duruyorlar. Kandil’deki terör baronları da her gün ayrı bir kasetle “İmamoğlu da ha İmamoğlu” çağrısı yapıyorlar.

FETÖ’nün ABD’deki kaçak “Abi”leri de ayrı bir vaka zaten; sosyal medyadaki algı operasyonlarıyla seçimi, CHP adayı İmamoğlu’na kazandırmak için kendilerini paralıyorlar.

Sadece “muhalefet” değil elbet, “içeride” de Binali Bey’e kaybettirmek için uğraşıp didinen bir ekip var. AK Parti’den ayrılarak yeni parti kurma hazırlığında olanlar, tüm imkan ve güçleriyle İmamoğlu için çalışıyor.

Fakat yine de İstanbul seçimlerinin bu derece büyük bir kapışmaya dönüşmesinin başka nedenleri var. “Dışarı”nın İstanbul seçimlerine taraf olması, bu seçimlere asıl rengini veren özelliği oldu. Batı, İstanbul seçimlerini “Türk’e kaybettirme” sloganıyla izliyor. Ayrıca muhalefeti de açıktan destekliyor.

Batı medyası, İstanbul seçimlerini Ekrem İmamoğlu’nun -geçici olarak- kazanması üzerine bu temayı işlemeye koyuldu. Birdenbire İstanbul’un Bizans geçmişinin hortlamasının, “Konstantinopol” sevdalılarının türemesinin nedeni başka ne olabilir?

Velhasılı, İstanbul seçimlerine Batı’nın taraf olması, bu seçimlerin olağanüstü bir nitelik kazanmasını da beraberinde getirdi. Muhalefet, bu duruma itiraz edebilseydi, Batılı destekçilerine tavır alabilseydi, bugün İstanbul seçimlerinin tansiyonu bu kadar yüksek olmazdı. Seçmen, bu gerçeği bilerek sandığa gidecek. Ve bu, muhalefetin ortak adayına pek de yarayacak gibi görünmüyor.

Herkese iyi bayramlar.