Halep, Hama, Humus derken, Suriye muhalefetinin 27 Kasım'da başlattığı yürüyüş Şam'ın düşmesiyle zaferle sonuçlandı. Suriye'deki 61 yıllık Baas diktatörlüğü sona erdi, katil Esed ülkesini terk ederek kaçtı. 2011'de başlayan Suriye iç savaşı 13 yılın ardından Esed'in devrilmesiyle nihayet bitti.

Suriye'de baştan bugüne tarihin doğru tarafında duran Cumhurbaşkanı Erdoğan ve Türkiye Dışişleri, son birkaç haftadaki muhaliflerin başlattığı Şam yürüyüşünü açıktan destekleyerek büyük bir zafere imza attı.

Suriye iç savaşı, katil Esed'in, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın muhaliflere silahla müdahale etmemesi ve hızlı bir "reform" süreci başlatması teklifini reddetmesi üzerine başladı. Şam rejimi daha 2011'de Erdoğan'ın teklifini doğru değerlendirip sağduyulu birkaç adım atsa Suriye bu kanlı iç savaşı yaşamayacak ve her şey Suriye için daha güzel olacaktı.

Ne var ki katil Esed, aynı akıl tutulmasını 13 sonra da tekrarladı; Esed, Erdoğan'ın "gel oturalım, konuşalım, Suriye'de yeni bir siyasi çözümü başlatalım" teklifini yine reddederek bu kez kendi sonunu getirdi. Geriye dönme imkânı olsa herhalde Esed, "koşa koşa gelip Erdoğan'la görüşmeye oturur ve Erdoğan'ın teklifini hızla kabul ederdim" derdi. Esed, o kibir, o ukalalık, o kendini beğenmiş aşağılık tutumlarının cevabını ülkesini bırakıp arkasına bakmadan kaçarak aldı.

Sadece katil Esed kaybetmedi; Suriye konusunda Erdoğan'a karşı birleşen, katil diktatör yanlısı ve yabancı düşmanı Türkiye muhalefeti de kaybetti. Kaybedenlerin başında CHP eski genel başkanı Kemal Kılıçdaroğlu geliyor. Mezhepçi Kılıçdaroğlu, Esed'in devrilmesiyle Erdoğan'a karşı da bir kez daha kaybetti.

Kılıçdaroğlu'nun yerine CHP Genel Başkanlığı koltuğuna oturan Özgür Özel'in, göreve başlar başlamaz Esed'i ziyaret edeceğini açıklaması da büyük bir rezillikti. Özgür Özel de Esed'in yanında yer alarak aslında tarihin yanlış tarafında durduğunu göstermişti. Esed'in devrilmesiyle kaybedenlerden bir diğeri de Özgür Özel oldu.

En büyük kaybeden CHP, Zafer Partisi ve irili ufaklı muhalif partiler kadar Suriyeli ve yabancı düşmanı kesilen kitle oldu. Suriyeli düşmanlığıyla motive olup seçim sandığında oy veren o reziller Esed'in tarafında durarak kaybettiler.

RUSYA VE İRAN DA KAYBETTİ

Suriye'de kanlı Esed diktatörlüğünü destekleyerek bugüne kadar yaşanan bütün ölümlerin ve acıların ortağı olan Rusya ve İran da Esed'in devrilmesiyle kaybettiler. Suriye halkını yok sayarak, kanlı bir diktatörü sonsuza kadar ayakta tutamazlardı. Kendilerine o kadar çok güveniyorlardı ki, Türkiye'nin dayattığı "Astana" sözleşmesini ciddiye bile almayarak muhalefeti toptan yok edebilecek güçte olduklarını düşündüler. Ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar tarihin tokadı Rusya ve İran'ı da es geçmedi. Erdoğan'ın Suriye'de başlattığı hamle Rusya'nın küresel itibarının yerle yeksan olmasını getirdi; Suriye muhalefetinin zaferi İran içinse sonun başlangıcı anlamına geliyor. Erdoğan'ın hamlesi İran'ın "Direniş ekseni" adı altında geliştirmeye çalıştığı bölgesel gücüne en büyük darbeyi vurdu.