ABD Temsilciler Meclisi’nin 1915 olaylarını “soykırım” olarak tanıma kararı, tarihe Barış Pınarı Harekatı’na karşı bir ABD misillemesi olarak geçecek. Yıllardır Türkiye’nin üzerinde salladıkları Demokles’in Kılıcı şantajı da aslında böylece boşa çıkmış olacak. Türkiye’ye karşı ellerinde tuttukları, sözde “en öldürücü” bu kurşun namludan çıktı. Peki sonuç?

Türkiye için yok hükmünde bir karardan fazlasını ifade etmeyecek.

“Soykırım” kararı, şantajken bir değer ifade eder, karara dönüştüğünde -tarihi bir gerçekliğe karşılık gelmediği için- etkisini çok geçmeden kaybeder. Bu şantaj, Türkiye için artık fazlasıyla can sıkıcı olmaya başlamıştı. Temsilciler Meclisi’nden sonra hangi makam onaylarsa onaylasın, Türkiye, Batı’nın neredeyse bir asırdır sistematik baskıya dönüştürdüğü bu şantaja boyun eğmeyecektir.

ABD, terör örgütü PKK/YPG’nin hamiliğini üstlenerek zaten Türkiye’nin “dostu” olmadığını kanıtlamıştır. ABD’ye hakim olan güçler, güney sınırlarımıza “PKK/YPG devleti” kurma niyetlerini açığa vurarak Türkiye ‘ye “düşman” mesafesinde durduklarını göstermişlerdir.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “İstiklal Harbimizin benzerini farklı yöntemlerle veriyoruz” sözü, bu yeni İstiklal Harbi’nin kime ve hangi güçlere karşı verildiğini de ifade ediyor. Türkiye’yi Irak’a, Suriye’ye, Libya’ya kim, hangi güçler dönüştürmek istedi? DEAŞ mı, PKK/YPG mi? Bu örgütlerin birer maşa olduğu artık tüm çıplaklığıyla ortaya çıkmış durumda. Teröristlerin üzerine gittiğinde Türkiye’nin karşısına kimler geçti? Onları imha olmaktan kurtarmaya çalışanlar kimler? Dostu düşmanı görmek için bu noktaya bakmak yeterli.

ABD Temsilciler Meclisi’nin kararı, Türkiye’yi zayıflatmaz, çökertmez, en fazla yüzyıllık bir şantajın daha boşa çıkmasına hizmet eder. İki ülke ilişkileri için de bu karar, “stratejik dostluk” yalanının bitmesine, bunun yerine daha gerçekçi, daha rasyonel bir ilişki kurulmasına yol açar. Sonuçta Türkiye’ye kaybettirmek için her yolu deneyenler tek tek kaybediyor. Tarihin akışı bu yöndedir.