Nazan Öncel, 'Hava soğuk elimi tutar mısın?' kampanyasıyla ilgili şarkı yazdığını gece yarısı duyurdu. Henüz Dublin'deydik. Türkiye ile İrlanda arasında iki saat fark var. Şu anda Dublin'de saat 01.00; Türkiye'de 03.00... Bakan Egemen Bağış'la lobide konuşuyorduk, izin istedim, onlar devam ediyor. Sabah İstanbul'a uçacağız. 'Beklemek istemedim' Aldım elime ipad'i bu yazıyı yazdım, birkaç iyi insanı...
Hakkarili çocuklar için bir manşetle duyurduğumuz 'Hava soğuk, elimi tutar mısın' kampanyası gerçekten insanın içini ısıtan, yüreğini iyimserlik duygularıyla dolduran, ülkesine ve insanına karşı güvenini en üst noktaya çıkaran bir güzelliğe dönüştü.
Nazan Öncel'in bir gece yarısı paylaştığı
o şarkının yazılması da gönül köprülerinin yıkılmazlığını hissettirdi.
HABER HAYATA DOKUNUNCA
Bütün bunların ötesinde, Helin Alp'in o manşetiyle başlayan ve günlerdir sürdürdüğümüz o seri haberlerle geldiğimiz nokta bizim için 'Mesleğimizin insan hayatına nasıl da dokunabildiğini hatırlatması' açısından da öğretici oldu.
Günün güzel geçeceği o kadar belliydi ki...
Bir arkadaşım aramış ve 'Gazetede okudum, yardım etmek istiyorum' demişti. 500 mont gönderiyor, 'hayır' işi olduğu için adını yazdırmak istemiyor. Daha nice nice örnekleri, kampanyaları, haberlerimizde duyuruyoruz. Devletin en yetkili makamlarından kutlamalar aldık.
Cüneyt Özdemir yayın yapmış, Hakkari Üniversitesi'nin 'derdini', küçük Hakkarili çocuklar için 'dertlenmesini' TV ekranından da duyurmuş.  5N1K, haber-kampanyayı adeta çığ etkisine dönüştürdü.
Kampanya iki gündür, Medya Mahallesi'nde Ayşenur Aslan ve Akif Beki'nin de gündemi oldu. 'Sosyal sorumluluk ve duyarlılık geliştirme yayıncılığı' yaptığı için AKŞAM'ı alkışladılar. Hem Hakkari'deki kampanyayı duyurdular hem de bir diğer haberimizde yer alan 'Demir pencereli okul'un yarattığı isyanı dile getirdiler. 
Gazetecilik bazen de böyledir. Zordur, meşakkatlidir, streslidir; öte yandan da müthiş keyiflidir, tutkudur. Gurur duyarsınız o işi yaptığınız için. Sabah meslektaşım Eyüp Can'dan da bir telefon aldım. Her zaman nazik ve düşüncelidir. 'Güzel haberi benden almanı istedim' dedi. Henüz resmen anons edilmiyor, bir hafta sonra duyurulacak. Akşam, 2012 yılının en önemli yarışmalarından birinde büyük ödülü almış. Bütün gazeteler içinde yapılan bir değerlendirmeyle 6 binden fazla manşet arasından
1. seçilmiş: 'Yılın en iyi manşeti' Jüriye baktım, çok sağlam. Neyse detayı haftaya...
BİR KEZ DAHA OKUYUN
Dünkü manşetimizi görmüş olmalısınız. Zonguldaklı şehit annesi Ayşe Aydın... Bir konuşma yapmıştı, 'Oğlum şehit olurken Kürt arkadaşları da yanı başındaydı, omuz omuza mücadele verdiler' diyen, hepimizi ağlatan o gururlu ana. Silvan'daki 13 şehidimiz adına yan yana direk diktirip, bayrak asan ve mermerden hepsinin isimlerini yazdıran anamız... O hikayeyi de okuyun tekrar tekrar. Hakkari'deki kardeşlerimize uzatılan sıcacık elleri de... Gazetecilik işte bunun için de kutsal bir meslek. Gurur duyulası bir iş...
Yok arkadaş, Türkiye'nin durumu bambaşka. Bize ne İrlanda, ne Güney Afrika modeli uyar. Bizim terör sorununu yenmemiz de tamamen bize özgü yol ve yöntemlerle olur. Burada ne Güney Afrika'daki gibi sosyoekonomik, ne de İrlanda'daki gibi coğrafi ayrılık var. Herkes her yerde, hep beraber. Örgüt ve onu kullananlar dışında kimse ayrılık istemiyor. Gazeteciye düşen de fotoğrafın bütününü göstermek. Hikayenin özüne, haberin detayına inebilmek. Biz, işte bunu yapmaya çalışıyoruz.

Deniz Yıldızı
Yazı yazmak için okyanus sahillerine giden bir yazar, sabaha karşı kumsalda dans eder gibi hareketler yapan birini görür.
Biraz yaklaşınca, bu kişinin sahile vuran denizyıldızlarını, okyanusa atan genç bir
adam olduğunu fark eder. Genç adama yaklaşır:
- Neden denizyıldızlarını okyanusa atıyorsun?
Genç adam yanıtlar;
- Birazdan güneş yükselip, sular çekilecek.
Onları suya atmazsam ölecekler. Yazar sorar;
- Kilometrelerce sahil, binlerce denizyıldızı var.     
Ne fark eder ki?
Genç adam eğilir, yerden bir denizyıldızı daha alır, okyanusa fırlatır.
- Onun için fark etti ama...