Bunun hem kolay hem de zor olduğu ortada. Örneğin Bin Ali gideli iki yıl oldu ama Tunus'ta büyük kargaşa var. İslamcı En-Nahda'nın başbakanı olan El-Cibali bile partisinin devleti İslamlaştırma çabalarından sıkılarak istifa etti. Çünkü En-Nahda ve dolaylı ortağı Selefilerin devleti İslamlaştırmaya yönelik gizli ajandaları Tunus halkının geniş kesimlerini tedirgin ediyor. Batı ise yakından takip ediyor.

Tıpkı Mısır'ı takip ettiği gibi. Çünkü Müslüman Kardeşler hareketinin doğduğu Mısır birçok iç ve dış dinamikten dolayı çok daha önemli. İslamcı Muhammed Mursi'nin devleti İslamlaştırma çabası birçok kesimde tedirginlik yaratıyor. İktidara geldiği günden itibaren böyle bir çabanın içine giren ve farklı alanlarda önemli mevziler kazanan Mursi'nin şimdi orduya çengel atması ciddi tarışmalara neden olmaktadır. Türkiye'den farklı olarak camiye giden, namaz kılan ve oruç tutan  

Mısırlı generalleri bile tedirgin eden bu süreç yalnızca muhalif liberal ve laik kesimleri değil, aynı zamanda Müslüman Kardeşler'den hoşnut olmayan Suudi Arabistan'ın desteklediği Selefi grupları bile rahatsız etmişe benziyor. Çünkü hiç 

kimse ordunun politik çekişmelerin içine çekilmesini istemiyor. ABD ve Batılı ülkeler ise bunu hiç istemiyor ya da öyle görünüyor. 'Görünüyor' diyorum, çünkü Batılı başkentler kendilerine iktidar yolu açılan 'Uyumlu İslamcılar'ı test etmek amacında.

SADECE KÜRT SORUNU

Batılılar, İslamcıların ülkelerinde ve dolayısıyla bölgeye yönelik ideolojik planlarını ve tavizlerini görmeyi isteyebilir. Mısır, Tunus, Yemen ve Libya'dan birçok ilginç ve şaşırtıcı örnekler verilebilir. Politik ya da ideolojik olsun, tüm örnekler Türkiye'yi ve AKP'nin iç ve dış davranış biçimlerini etkilemekte ve etkileyecektir. Çünkü siyasal bir parti ve bir hükümet olarak AKP'nin kendi projesi vardır ve iktidara geldiği günden itibaren bunu uygulamaya çalışmaktadır. İç ve dış verilerin yarattığı koşullardan dolayı, AKP'nin bu çabasında büyük başarı sağladığı ortada. Geriye Kürt sorunu kalıyor. Belki de bu nedenle Başbakan Erdoğan bu konuda çok ısrarcı ve aceleci. Çünkü çok karmaşık iç ve dış dinamikleri olan bu sorun çözülmeden AKP'nin kendi projelerini yaşama geçirmesi oldukça zor olacaktır. Kim ne derse desin, Kürt sorunu yalnızca Türkiye'nin sorunu değil ve asla öyle olmayacak. Hele Suriye'de yaşanan gelişmeler ortadayken. Hele Irak'ın ne olacağını kimse bilmezken. Üstelik Batılı başkentler İran'ı karıştırmaya hazırlanırken. Üstelik sıranın ne zaman ve nasıl Türkiye'ye geleceğini hiç kimse kestiremezken.

KİLİT OYUNCU

İşte bu nedenle bugün İmralı'da Abdullah Öcalan ile yapılacak görüşmenin önemi artıyor. Çünkü çerçevesi ne olursa olsun, Öcalan ile varılması amaçlanan kapsamlı bir çözüm planı hükümeti ve dolayısıyla Başbakan Erdoğan'ı çok rahatlatacaktır. PKK ile içte sağlanacak bir rahatlama, Ankara'nın Suriyeli Kürtlerle ilişkilerine yansıyacaktır. Bu ise Ankara'nın Iraklı Kürtler üzerinden bölgesel Kürt planının önünü açabililir ve Türkiye'yi Kürdistan'la ilgili uluslararası denklemler içinde önemli bir oyuncu haline getirebilir.

Ama her şey Öcalan ile varılacak anlaşmaya bağlı. Yani bir zamanların 'terörist başı' Öcalan şimdi AKP hükümetinin iç ve dış politkasında, ideolojik projelerinde önemli bir anahtar haline gelmek üzere! Öcalan da bunun farkında.