Suriye'deki gelişmelere tepki gösteren hükümet, sivil toplum örgütleri, medya ve kişiler bunu 'duyarlı' olmakla açıklıyor. Yalnızca dini değil aynı zamanda insani boyutlu olan bu duyarlılık elbette çok güzel bir şey. Yani hepimizin haksız yere öldürülen insanlar için üzülüp tepki göstermemiz iyi, önemli ve gerekli bir sorumluluktur. Peki Suriye'de Esad'ın askerleri tarafından öldürülen insanlar için tepki gösterenler, Şam rejimine uyarı üzerine uyarı gönderenler ve gerektiğinde Suriye'ye askeri müdahale tehdidinde bulunanlar acaba Libya'da olup bitenleri neden bu denli çabuk unuttular. Yoksa NATO müdahalesinin neden olduğu iç savaşta ölen Libyalı muhalif ve iktidar yanlısı insanlar 'duyarlılığı' hiç hak etmiyor mu?
İki gün önce NATO uçaklarının bombaladığı bir binada çoğunluğu çocuk ve kadın olan 85 kişinin ölüm haberi neden bazılarının 'duyarlılık' hislerini harekete geçirmeye yetmedi. Bu haber 'İslami' medyada bile hiç yer bulmadı ve benim izlediğim kadarıyla hiçbir köşe yazarı bununla ilgili bir tek kelime söylemedi. Bu nedenle olayı manşete çeken Cumhuriyet gazetesini duyarlılığından dolayı kutluyorum. Çünkü NATO'nun Ramazan olmasına rağmen her gün bombaladığı, onlarca kişiyi öldürdüğü ve şimdiye kadar yüz milyarlarca dolarlık zarar verdiği Libya'yı artık hiç kimse konuşmuyor. Belki de Libya'daki insanlar onların ölçüm ve kriterlerinde insan değil!
Doğu Türkistan da öyle. Çünkü bir ay boyunca Çinlilerin Uygur halkına yönelik katliamlarını ne medya ne de politikacılar görmedi ya da görmemezlikten geldi. Belki Uygur halkı Türk ve Müslüman değil! Hadi her gün ortalama 10-15 kişinin öldüğü ve şimdiye kadar bir milyondan fazla insanın yok olduğu Irak'ı unuttuk diyelim peki Rusların her gün Çeçenistan'da neler yaptığını bilen var mı? Yoksa 'İslami heyecan ve duyarlılık' oralar için kabarmıyor mu? Hep söylüyorum ve söyleyeceğim : 'Ortada Suriye ve bölgeyi hedef alan büyük bir oyun var.' Bu oyunun esas hedefi Türkiye'dir. Irak'ı işgal eden ABD daha 2003'te sıranın Suriye'ye geleceğini söylemiş ve 4 Temmuz 2003'te Türk askerinin kafasına çuval geçirmişti. Yani ABD, işgale karşı olan Suriye ve diğer ülkelerden intikam alacağının sinyalini vermiştir. Bu ülkeler arasında 1 Mart Tezkeresi ile işgale 'Hayır' diyen Türkiye ile sınır komşusu İran da vardır.
İşte bu nedenle 2008 sonunda İsrail, Başbakan Erdoğan'ın Suriye ile barış çabasını son anda engellemiştir. Geçen süre içinde İsrail adına Esad'a 'Hamas, Cihad ve Hizbullah'tan vazgeç istediğin her şeyi sana verelim' diyen ABD ve müttefiki Batılılar şimdi tüm baskılara rağmen bu isteğe  'hayır' diyen Suriye'yi 'demokrasi' adına cezalandırmaya kalkışıyorlar. Bu nedenle de bazıları açıktan diğerleri de el altından Suriyeli muhalifler İsrail ile görüşüyor ve kendilerine 'el' vermesini istiyorlar. Ama İsrail'in 5 yıldır kuşatma altında tuttuğu ve Gazze halkına ve orada şimdiye kadar öldürdüğü 3 bini aşkın insan ile Mavi Marmara'daki şehit Türklere nasıl bir 'el' verdiğini de hatırlamalıdırlar. Tıpkı şu anda bölgede oynanan büyük oyunun aslında coğrafyamızı tümüyle yıkmayı hedeflediğini hatırlamaları gibi. Bir düşünün Irak'a demokrasi gelecekti ama 50 yıllık bir yıkım geldi. Ortaçağ yaşatılmakta olan Afganistan'da ise Amerikan desteğindeki Afyon kaçakçıları ihya oldu.
Libya'da NATO'nun neden olduğu yıkımın maliyeti 500 milyar dolar. Yemen ve göreceli 'istikrar'a kavuşan Mısır ve Tunus ekonomisinin zararını hiç kimse konuşmuyor. Yıllardır batının ambargosundan dolayı sıkıntı yaşayan Suriye'nin ekonomisi son olaylarla birlikte ciddi problemlerle karşı karşıya gelecektir.
Tabii her şey şimdi gördüğümüz çerçeve içinde devam ederse. Ama Batı'nın planı bu kadar 'insancıl' değil ve olamaz. Haçlılardan bu yana Batı bizim coğrafyamızdan nefret ediyor ve üzerinde olan her şeyi bir terminatör gibi yok etmek istiyor. Seyrettiğimiz 'demokrasi' oyunun tek amacı budur. Ortada bunca kanıt varken bazılarının bu gerçeği görmemesi şaşırtıcı ve bir o kadar düşündürücü.