1

Seçimden sonraki bir yazısında Süleyman Seyfi Öğün Hoca diyor ki (mealen) “Ak Parti’yi öncelikle kendi ürettiği orta sınıf terk etti.”
Doğru mudur bilmiyorum. Bunu için derin bir araştırmaya ihtiyaç olduğuna inanıyorum.
2
Öte tarafta hiç araştırmaya ihtiyaç duymadan görülen gerçekler var.
Bu seçimde Ak Parti üç koldan çapraz ateşe uğradı.
Üç cepheden terk edişlerle karşı karşıya kaldı.
Birinci cephe daha öncede söylediğimiz gibi Kürt cephesiydi. Orası neredeyse boşaldı.
İkinci cephe milliyetçi Türklerin tuttuğu cepheydi orası da kimi mevzilerde zayiata uğradı.
3
Bu yazıda asıl üzerinde durmak istediğim üçüncü bir cephe var ki onların nasıl tanımlanacağı konusunda zihnim pek net değil.
Malumun ilanı Ak Parti bir çevre partisi (hareketi) olarak siyaset sahnesine girdi.
Sözünü ettiğimiz ‘çevre’ yeknesak bir yapı değildi kuşkusuz. İçinde farklı unsurlar; farklı gruplar ve farklı bireyler barındırıyordu.
Hatırı sayılır bir kesim Ak Parti’ye destek verirken ne Ak Parti’nin ilkelerine programına bakmıştı, ne de Tayyip Erdoğan’ın inançlarını ve fikirlerini sorgulama ihtiyacı duymuştu.
Tayyip Erdoğan onların mahallesinin delikanlısıydı. Onlarla aynı sokaklarda yürümüş, aynı tarlada top oynamıştı. Öyle ki Tayyip Erdoğan kadınların kapı önlerinde yaptıkları dedikodularında, akşamcıların kurduğu çilingir sofrasının da konusu olabilecek kadar onlara yakındı.
Ak Parti ise, parti kurma aşamasında onların semtlerine, mahallelerine, sokaklarına girerek fikirlerini sormuş onları adam yerine koymuştu.
Ak Parti’nin kuruluşundan itibaren her haykırışın da o sedanın içinde kendi seslerini de bulmuşlardı.
Hatta, onların içinde ‘hayata tutunamayıp, toplum tarafından aşağılara itilen’ ‘lümpen’ diyeceğimiz kişiler ve gruplar bile yer almaktaydı.
O lümpenler ki Ak Parti sayesinde toplumsal hiyerarşiye girmiş, yeni bir aidiyet ve kimlik edinmişti.
Gelinen noktada kendilerini terk edilmiş hissetti o insanlar.
Onların gözünde Ak Parti; siyaseten merkeze yerleşmesine paralel olarak, ekonomik ve sosyal olarak orta sınıflaştılar. (Tabi ki onlar böyle cümleler kurup, tahliller yapmadılar. Ama hissiyatları buraya tekabül ediyordu.)
Bu bir ihanetti onlar için.
Kızdılar, hayal kırıklığı yaşadılar, öfkelendiler ve asabileştiler.
Asabi-lümpenlere dönüştüler bu sefer.
O alemin raconuna göre rızasız ve izinsiz giden, terk eden cezasız kalamazdı.
Onlarda cezayı kesiverdiler ve Ak Parti’nin altını üçüncü bir cepheden boşalttılar.
(Bir nevi namus cinayeti…)
Yani, çevreyi kuşatan çemberde kırıklar meydana geldi. Dışardan gelen saldırılar o kırıklardan içeriye sızma imkanı buldu.
4
Ak Parti açısından çevre çoğulculuğu hakikaten zaafa uğramış mıdır sorusu sizce sorulmaya değmez mi?
Seçim sonuçları üzerinden analizlerimize devam edeceğiz. Kalın sağlıcakla.