1

Karadeniz insanının sinirli, atak ve cesaretli olduğu neredeyse genel kabul görmüş bir husustur.

Gerçekten de Karadeniz insanı gerek tabiat olaylarına gerek hemcinslerinin duruş ve davranışına karşı hızlı karar vermeli ve çabuk uygulamalıdır.

2

Daha benim çocukluğumda; zaten dar olan arazinin yarısı mısır ekimine ayrılırdı. Mısır, yılın belli bir aralığında ekilip-biçildiği için toprak çoğunlukla boş kalırdı. Mısır ekiminde kökleri zayıf olduğundan toprağı tutmazdı. Zaten özellikle meyilli arazilerde toprak derinliği az olduğundan dolayı kuvvetli bir yağmur yağdığında heyelan kaçınılmaz olurdu...

Daha benim çocukluğumda köylüler çarşıdan tuz, gazyağı ve şeker alırdı. Buğday ekmeği gibi bundan fazlası keyfe kederdi. Yani köylüler kendi ekip-biçtiklerini, yetiştirip büyüttüklerini yiyerek, hayatlarını idame ettirmek durumundaydı. Dolayısıyla; dar arazide, dar zamanda hızlı karar vermek ve kararını çabuk bir şekilde icra etmek durumundaydı...

Daha benim çocukluğumda, mesela 1956 yılında babamın yeni yaptırdığı ev dahi 60 m2 altındaydı. Keza bütün köy evleri küçüktü. Oysa her hane çok çocuklu olmanın yanında en az üç-beş hayvan bakardı.

Velhasıl, Karadeniz'de insanlar sıkışık ve/veya sıkıştırılmış bir hayat yaşamak mecburiyetindeydi.

Dolasıyla o sıkışmışlıktan kurtularak hayat idame ettirebilmesi için atak, sürekli tetikte olduğu için asabi; uzun tartışmalara vakit olmadığı için çat çat konuşan, bütün bu mecburiyetler ve meziyetler nedeniyle de cesur olmak mecburiyetinde olan kimseler olmuştur Karadeniz insanı.

3

Ancak şimdi;

Mısır ekiminden tamamen vazgeçilip her yere fındık ocağı dikilmesi, fındık ocağının köklerinin toprağı tutması nedeniyle eskisi kadar heyelan olmuyor.

Şimdilerde; 'genç emekli' diyebileceğimiz insanların dönüp köylere yerleşmesi nedeniyle kendi üretimine mahkûm olmayan yeni bir köylü sosyal sınıf olmuş durumda. Bu insanlar köyde yaşamalarına rağmen; neredeyse her köyün kasabayla araba ulaşımının sağlanması nedeniyle ve de emekli maaşına sahip oldukları için birçok ihtiyacını çarşıdan karşılamakta. Yani eski sıkışmışlık/sıkıştırılmışlık haline mücbir kalmamakta.

Şimdilerde; yeni yapılan evler, tıpkı şehirlerde ki gibi oldukça geniş ve her konforu içinde imal edilmekte. Yani orada da bir sıkışma söz konusu değil. Kaldı ki, şimdilerde; Karadeniz köylerinde (yaz tatili hariç) okul yaşında hiçbir çocuk yaşamamakta.

Dolayısıyla tam bir sessizlik, yavaşlık ve sükûnet hâkim durumda.

Sessizliği yeşiliyle yarışan köyümden dostlara selam olsun.