1

Bu sütunun okuyucuları hatırlayacaklardır ki, biz öteden beri Türkiye Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri’nin sınır ötesi harekat yapmasını savunanlardanız.
Yetkililerin yurt sınırlarını aşan söylemlerinin bir değeri olabilmesi için, mesela; “egemenlik haklarımıza saldırıları karşılıksız bırakmayız” sözünün muhataplarınca ciddiye alınabilmesi için…
Dolayısıyla bölgede ve tabi ki dünyada söz sahibi olabilmek için, sözümüzün arkasında maddi gücümüzün olduğunu ve gerektiğinde bu gücü kullanacak irademizin ve yetkinliğimizin de bulunduğunu göstermemiz gerekiyordu.
2
Rus uçağının düşürülmesinden sonra Musul’a asker göndermemiz işte tam da bu sözünü ettiğimiz tahkimatın yapılması anlamına geliyor.
Varsın, Türkiye “bu yeni bir şey değildir. Orada zaten askerlerimiz vardı. Şimdi yapılan sadece nöbet değişimidir” desin.
Öyle de olsa bugün durum farklı.
Orada önceden askerimiz var idiyse, belli ki bu işlem gizlilik içinde yapılmış. Yani, Türkiye yaptığını gizlemekle olayın mahiyetini farklılaştırmış. Oysa şimdi nöbet değişimi de olsa, Musul’da Türkiye Silahlı Kuvvetleri’ne ait askeri varlığının bütün dünyaca bilinmesi murat edilmiş, Türkiye yaptığına sahip çıkmıştır. (Gizlilik bir anlamda sahip çıkmamayı içerir)
Sahip çıkmıştır; isteseydi Türkiye nöbet değişimini de eskisi gibi gizlilik içinde yapabilirdi. Oysa video ve fotoğraf görüntülerinin ortada dolaşması, (belli ki bu görüntüleri devlet kendisi sızdırmıştır) bir iradeye işaret etmektedir.
Zamanlama önemlidir; Türkiye Musul’a asker göndermekle ve/veya orada ki askeri varlığını açık etmekle, gerekirse sınırın başka bölgelerinden, başka yerlere de asker sevkiyatında bulunuruz demek istemiştir. Peşmergelere yardım için asker gönderdiğimiz gibi Bayır-Bucak Türkmenleri’ne de yardım amacıyla sınır ötesi askeri operasyonlar yapabiliriz, demiştir.
Ayrıca, hiç hoşlanmasam da, algı meselesi var.
Musul’da Türkiye’ye ait askeri unsurların açık edilmesi dünya kamuoyunca ‘Türkiye sınırları dışında askeri operasyon yaptı’ şeklinde algılanmıştır ki; bu çok önemlidir.
3
Yeni ve farklı bir şeyler olmaktadır.
Bizim gözlemlerimize ve inancımıza göre de iyi şeyler olmaktadır.
Türkiye 150-200 yıllık fetret devrinden sonra ilk defa 1000 yıllık geleneğe sahip olan ‘medeniyet yürüyüşünü’ yeniden başlatmıştır dersek abartmış olur muyuz diye düşünüyorum.
Ne dersiniz?