1

Bir TV programında yanyana oturduğumuz Prof. Ersan Şen’in kuvvetler ayrımını ısrarla vurgulaması ve ‘yargı’nın altını ısrarla çizmesi üzerine bir reklam arasında kendisine; ”Hocam, Namık Kemal kuvvetler ayrımını tartıştığı bir makalesinde, ayrımın ancak ikili olabileceğini, yargının bağımsız bir erk olamayacağını, ancak yaşamanın bir unsuru olabileceğini söylüyor, ne dersin” dediğimde, Namık Kemal’e katılmasının mümkün olmayacağını söyleyiverdi.

2

Namık Kemal demişken, üstadın tartıştığı bir başka konu aklıma geldi. Güncel tartışmalara katkı olur diye, sizlere de hatırlatmak isterim.

Bir başka makalesinde N. Kemal “tüzel kişilik” kavramını tartışıyor ve diyor ki: “Şimdi siz tüzel kişilik diye bir şey ortaya koyuyorsunuz, yani hayali bir kişilik ve kimlik. Sonra bu yapıya hak hukukta tanırsınız. Birileri gelir bu hayali otoriteyi ele geçirir (diyelim ki bu otoritenin adı ‘devlet’ olsun) o otorite adına insanlara zulmeder de kimse hesap soramaz. Çünkü ortada müşahhas birisi yoktur. Olmayan şey de hesap vermez/veremez.”

Dolayısıyla kendilerini devletin adamı diye konumlandıranlardan da hesap sorulamaz.

Oysa adil bir yönetimin olmazsa olmaz şartı hesap verebilir/hesap sorulabilir olmasıdır.

3

Öte yandan;

Bir yönetim tüzel kişilik esasına göre değil de müşahhas bir kişilik (ona da diyelim; Başkan) etrafında/sorumluluğunda oluşuyorsa, özellikle günümüzde Başkanların seçimle belirlenmesi esası söz konusu olduğunda ,

Başkan’ın, başkan seçilmesini kurallara bağlayan metinlerde ki kanallar bir tarafa, sırf seçimle geldiği için Başkanlar her zaman hesap vermeye/hesap sorulmaya açıktır.

Yine dolayısıyla, Başkan’ın hesap vermeye açık olması, Başkan’ın adamlarını da hesap vermeye mecbur hale getirir.

4

Yeni bir anayasa yazma, bu yeni anayasanın Başkanlık sistemine uygun şekilde hazırlanma tartışmalarının yapıldığı ortamda katkı olabilir, düşüncesiyle bir hatırlatma sadece…

Yeter ki tartışma kanalları açık olsun.