1
Önemine binaen öncelikle bir teklif;
Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Lisesi acilen Kuleli’den başka bir yere taşınmalıdır.
Çünkü; Çengelköy ile Kuleli arasına kan girmiştir.
Biliyorum, inanıyorum; birkaç çapulcunun, birkaç çetecinin, hain bir cuntanın varlığı ve yaptıkları kurumsal olarak orduya mal edilemez, Kuleli Askeri Lisesi’ne mal edilemez.
Ama Çengelköylülerde hepimiz gibi insan.
O okul orada kaldıkça, her Çengelköylü’nün o okulun önünden geçtikçe veya Çengelköy sokaklarında bir asker ve/veya askeri öğrenci gördükçe 15 Temmuz gecesi yaşadıkları akıllarına gelecek; Arkadaşı, komşusu, iş arkadaşı, okul arkadaşı, mahallelisi, şehitler gözünün önüne gelecektir. 15 Temmuz gecesinin hatıraları hiç silinmeyecektir. Unutulmayacaktır. Oysa hayatın normale dönmesi için tamamen olmasa da acılar silikleşmeli, hatta unutulmalıdır.
Henüz olayın sıcaklığı geçmediği için, duygusal davrandığım söylenebilir. Varsayalım ki öyledir. İnsan nedir ki zaten; duyudur, duygudur.
Duygularımızın ve duygusallığımızın yüksek olması insanlığımıza halel getirmez, aksine yükseltir insani duygularımızı.
Not: Gerekirse Çengelköylüler nezdinde bir kamuoyu yoklaması bile yapılabilir.

2
Tekliften sonra;
Önemli bir düzeltme ve özür talebi.
15 Temmuz gecesi, hain saldırıda en büyük tahribatı alan en fazla şehit veren yerlerden birisi Çengelköy olmuştur.
Gelecek tarih yazıcıları 15 Temmuz’u anlatırken en geniş yerlerden bir tanesini Çengelköy’e ayıracaktır kuşkusuz. O gece bütün Çengelköy, darbenin daha ilk saatlerinden, darbecilerin teslim olduğu ana kadar direnmişlerdir, onlarca şehit, yüzlerce yaralı vermiştir.
Bu şanlı direnişin en önemli aktörü ise Tuncay Komiser komutasında hareket eden Çengelköy Polis Karakolu olmuştur.
Buna rağmen, neredeyse istisnasız bütün medya Çengelköy’deki yaşananları anlatırken karakolun teslim olduğunu yazmışlardır. Zinhar doğru değildir. Hareket ilk başladığında 4 kişilik personeli bulunan karakol, sonradan izinli personelinde gelmesiyle en fazla 9 kişiye ulaşmış ama sabaha kadar; kah darbecilere karşılık vererek, kah pasif direnişe geçerek direnmeye devam etmiş ama görev yerlerini terk etmemiştir.
Özensizce, aceleyle teslim olduklarını söylemek/yazmak bu kahramanlara saygısızlıktır.
Bu nedenle, bütün yayın organları kayıtlarını düzeltmeli ve Çengelköylülerden, karakoldan ve orada ki polislerimizden özür dilemelidir.

3
Özgeçmişim sorulduğunda çoğunlukla iki cümleyle cevap veririm. “Görele’de doğdum, Çengelköy’de yaşıyorum.”
Daha düne kadar büyük bir Anadolu kasabası hüviyetini koruyan Çengelköy benim 45 yıldır yaşadığım beldedir. Çengelköy son Osmanlı padişahı Sultan Vahdettin’in semtidir.
Çengelköy; 30’lu 40’lı yıllarda Yahya Kemal Beyatlı’nın, Sadettin Kaynak’ın ve daha bir çok tanıdığımız isimlerin yazlarını geçirdiği sayfiyedir.
Çengelköy Vecdi Bingöl’ün öğretmenlik yaptığı Havuzbaşı İlkokulu’nun bulunduğu yerdir.
Çengelköy Necip Fazıl’ın; “İstanbul şiirini Beylerbeyi’nden Çengelköy sırtlarındaki Vahdettin’in köşküne bakarak yazdım” dediği mekandır.
Çengelköy, bir zamanlar Mehmet Akif’inde yaşadığı, Ahmet Hamdi Tanpınar’ın muhteşem eserleri Huzur ve Mahur Beste’nin geçtiği yerlerdir.
Çengelköy Kemalettin Tuğcu’nun köyüdür. Çengelköy benim semtim, çevrem, mahallem, mektebimdir.
70’li yıllarda devam ettiğim ve eğitim gördüğüm Çınaraltı Akademisi’nin bulunduğu mahalledir.
Çengelköy benim evlendiğim, çocuklarımın ve torunlarımın doğduğu yerdir. İşte bu Çengelköy;
15 Temmuz gecesi işgale uğramış, baskın yemiş ama teslim olmamış, şehit ve yaralı verme pahasına direnmiştir.

4
15 Temmuz gecesi şanlı bir destan yazan Çengelköy’e dair söylenecek daha çok şey vardır. Gelecek yazılarımızda bunları paylaşmaya devam edeceğim.
Çengelköy şehitlerini ve kahramanlarını sizlere anlatmaya çalışacağım.