Siz sevgili okuyucuların ve tüm ailelerinizin Kurban Bayramı'nı kutluyor, hepinize ve coğrafyamızın tüm insanlarına sağlıklı, huzur ve mutlu bayramlar ve günler diliyorum.
Şimdi bu dilekten sonra oturup bir yazı yazmanın ne denli zor olduğunu anlatmaya çalışayım. İnsanlar bayramda kötü haber duymak istemez ve kendilerini mutsuz edecek her türlü davranış ve tutumdan uzak durmaya çalışırlar. Çalışırlar ama her zaman da istedikleri olmuyor. Çünkü sonuçta hepimiz belirli irili- ufaklı topluluklar içinde yaşıyor ve birbirimizi etkiliyoruz. Örneğin dünkü gazete ve televizyonlara baktığımızda ben kendi adıma olumlu hiçbir haber görmedim. Tabii Fener'in Limasol'daki zaferi hariç. Ama politik boyutunu görmemek koşuluyla. Çünkü sonuçta Fenerbahçe Kıbrıs Cumhuriyeti'ne gitmiş ve dolaylı da olsa KKTC'nin siyasal anlamdaki varlığını görmemezlikten gelmiş. Bu ise Türkiye'nin de devlet olarak aynı pozisyonda olduğu anlamına gelir. Nitekim bazı gazeteler 'Kıbrıs takımı AEL Limasol' derken bazıları da 'Kıbrıs Rum takımı' diyordu.
Gelelim diğer haberlere...
Myanmar'da Budist- Müslüman çatışmalarında 60 ölü.
Afganistan'da 'Müslüman' bir intihar eylemcisi camiye girerek 40 kadar 'Müslüman'ı öldürmüş, 100 kadarını yaralamış.
Suriye'de ise ilan edilen ateşkese rağmen Kaide'ye bağlı radikal İslamcı gruplar Halep'in Ermeni ve Hıristiyan semtlerine saldırarak oraları ele geçirmeye çalışmış.
Libya'da ise ordu Kaddafi aşiretinin yaşadığı Beni Valid kentine saldırarak onlarca kişiyi öldürmüş ve kenti darmadağın etmiş.
Bu haberleri istediğiniz kadar çoğaltabiliriz. Çünkü İslam aleminin büyük bölümünde kanlı-kansız o kadar karmaşık ve tehlikeli sorunlar vardır ki artık biz bu coğrafyanın insanları sağlıklı düşünemez hale geldik. Sağlıklı düşünemeyince sağlıklı hiçbir düşünce üretemiyoruz ve başkalarının bizlere empoze ettiği düşünce ve dolayısıyla plan ve projelerin peşinden koşup duruyoruz ya da öyle sanıyoruz. Nasıl olsa çoğunluk hiçbir şey okumuyor ya da okuduğu şeylere de önyargılı baktığı için işe yaramıyor.  Televizyon haberleri, tartışma programları ve bildik bilinçli ithal edilmiş taklitçi düzeysiz programlar insanlara sloganlarla yaşamayı ve her zaman kolayına kaçmayı aşılıyor. Toplumun geniş kesimlerinin büyük ölüçüde bu hale geldiğini ya da getirildiğini artık hiç kimse inkar etmiyor. Böyle bir durumda insanların çok daha bireyci, egoist ve duyarsız olması gayet normal ve hatta övünç kaynağı oluyor. Hani 1980'li yıllarla başlayan şu bildik 'köşe dönme' anlayışı.
'Köşeci' toplumların dinamikleri ise her zaman kolay olur. Yani kolay ikna edilir, daha kolay yönlendirilir ve bir yerlere alınıp götürülür. Bu normda olanlar iradelerini,  kendi kültür ve yaşam biçimlerine uygun gördükleri 'lider' modellerine teslim eder ve tartışmasız olarak her dediğini onaylar ve emir kulu gibi yerine getirirler. Böyle durumlarda akılcılık, mantık ve sağlıklı düşünme ve davranma beklenemez. Elbette bu yorumu yalnızca Türkiye toplumu için değil bu coğrafyanın tüm bilinçsiz kesimleri için genelleştirebiliriz. Çünkü sonuçta az olan farklılıklarımıza rağmen biz birbirimize benzeriz. Her ne kadar Cumhuriyet Türk toplumunu Müslüman olan bölgedeki diğer Arap, Acem ve Kürt toplumlarından çok farklı kılmıştır. Bu nedenle de 'Arap Baharı' ile birlikte bölgede yaşanan tartışma en çok Türkiye'yi ilgilendirmektedir. Yani ya Türkiye ve Türk toplumu kendi çevresindeki toplumlara benzeyecek ya da başta Mısır olmak üzere bölgenin geleneksel ideolojileri Türkiye'yi etkileyerek kendilerine benzeteceklerdir. Önümüzdeki yılların en önemli tartışma konusu kesinlikle bu olacaktır. Bugün Mısır, Tunus, Libya ve bölgenin diğer ülkelerinde yaşanan İslamcı-laik ve liberal tartışmalarını böyle görmek gerek. Cumhuriyet Bayramı'nın kutlanmasıyla ilgili tartışma da bunun bir parçasıdır!