Şam'da 'Arap Baharı'nın bombaları patlarken Cezayir'de bu 'Bahar'ın seçimleri yapılıyordu. 160 kadar kadının parlamentoya girmesine yol açtığı için ABD Dışişleri Bakanı Clinton tarafından onaylanan ve 'demokrasi yolunda önemli bir adım' olarak ilan edilen bu seçimlerde İslamcılar hezimete uğradı. 462 sandalyeli mecliste 59 sandalye kazanan ve 7 İslamcı parti ve grubun liderliğini yapan Cezayir Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) lideri  Abdullah Caballah seçimlere hile karıştırıldığını, buna tepki olarak da gerekirse Tunus'ta olduğu gibi ayaklanma başlatacaklarını söyledi. 1962'deki bağımsızlıktan bu yana ülkeyi yöneten cumhuriyetçi, laik ve anti-emperyalist Ulusal Kurtuluş Cephesi Partisi'nin 220 sandalye kazandığı seçimlerde liberal  Yurtsever Demokratik Blok 68 sandalye kazandı.
***
132 yıl süren işgal döneminde Fransızlar hem dili hem dini yasaklamış, ne ilginçtir ki Türkiye 1957-1962 döneminde Cezayir'in bağımsızlığı için yapılan BM oylamalarında hep Fransa'dan yana oy kullanmıştı. Cezayir, 1989'da yapılan ve İslamcıların zaferiyle sonuçlanan yerel seçimlerle gündeme gelmişti. 1991'de aynı sonuç çıkınca İslamcıların iktidarından korkan Batılı ülkeler müdahale ederek seçimlerin iptal edilmesini  sağladı. Örgütlenip silahlanan ve daha sonra adı FİS olarak bilinecek olan İslamcı parti ve gruplar ayaklanınca ülke çok ciddi bir iç savaşın eşiğine geldi. Kimine göre 200, kimine göre ise 100 bin insan öldü.
***
 Şimdiki Cumhurbaşkanı Butaflika'nın ılımlı ve diyaloğa açık politikalarıyla durumun sakinleştiği Cezayir'de İslamcılar giderek zemin kaybetti. 'Arap Baharı' ve komşu Tunus ve Mısır'da İslamcıların iktidara taşınması işe yaramadı. Çünkü Cezayir halkı komşu Libya'nın NATO tarafından işgalini, yaşanan rezaletleri ve Suriye'de yaşanan kanlı oyunları görüyor. Çünkü Cezayir halkı Afganistan'da savaşan ve 1988'de ülkesine dönerek İslami bir yönetim kurmaya çalışan radikal İslamcı Kaide militanlarının ülkeyi nerelere sürükleyebileceğini gördü. İşte tüm bunlardan dolayı Cezayir halkı son seçimde İslamcılara oy vermedi. Cezayir halkı bu tavrıyla 'Arap Baharı'nın Kuzey Afrika  ayağını frenledi. Bunun ne anlama geleceğini ancak önümüzdeki aylar ve yıllarda göreceğiz. Hele hele bu 'Bahar'ın Ortadoğu ayağı Suriye'de çökerse... Çünkü 'Arap Baharı' denilen rüzgar şimdiye kadar yalnızca Tunus ve Mısır'da değişime yol açtı. Çünkü Libya işgal edildi ve Yemen'de Başkan Salih ABD'ye gitmesine rağmen ülkede değişen bir şey olmadı. Bahreyn'de ise halk ayaklanması ülkeye giren ABD destekli Suudi ordusu tarafından bastırıldı. Şimdi de bu ülke Suudi Arabistan ile birleştirilerek Şii nüfusun sesi kesilmeye çalışıyor. Suriye ise malum. Olağanüstü dış müdahaleye rağmen Esad konumunu koruyor. Geriye kalıyor 15 Arap ülkesi... Bunlarda hiçbir hareket yok ve olamaz. Çünkü 6'sı Körfez ülkesi. Biri de Ürdün Krallığı. Bu ülke yönetimlerinin ne denli Amerikan kölesi olduğu herkesçe bilinmektedir. Ama ABD; 'Bahar'ın buralara uğramaması için her türlü önlemi almış durumda.
***
Dönelim Cezayir'e...
28 Şubat sürecinde sokaklara dökülenler hep 'Türkiye, Cezayir olmaz' diye bağırırlardı. Bazen de 'Türkiye, İran olamaz' diye haykırırlardı. Durum ortada. İslamcılara oy vermeyen Cezayirliler 'Cezayir, Türkiye olmayacak' diyerek sandığa gitmişlerdir. Çünkü İslamcıların partisi AKP Türkiye'deki AKP'ye özenerek Cezayir'i Türkiye gibi yapmaya uğraşıyor. Bu uğraşın ilk denemesi başarısız oldu. Bakalım Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde ne olacak? Kim bilir belki de o zamana kadar Cezayir örneğini aşan Türkiye, bu kez İran'da tartışma konusu olur!