1

Görünen o ki; Allah’ın izniyle evet-hayır meselesi suhuletle hallolacak. Türkiye’nin; yeni bir yönetime kavuşurken, dünyadaki yeri de, iç dinamiklerinin işlemesi de, mal ve hizmetin yanında üreteceği bilgi ve sanatta değişecek.

Geçen yazılarımızdan birinde; Türkiye’nin sınırlarına dayandığından, mevcut hali sürdürebilme imkân ve ihtimalinin kalmadığından bahisle, yeni bir düzene geçme mecburiyetinde bulunduğunu söylemiştik.

Doğru da; geçiş, konjonktürel şartlar muvacehesinde mümkün olsa da yeni şartlar da bir nizam kurmak için büyük bir akla ihtiyaç duyulduğu ortadayken;

Böyle bir aklın var olup olmadığı büyük önem taşımakta.

Kuşkusuz Türkiye’de, ferdi planda akıl, izan, irfan hatta hikmet sahiplerinin varlığı söz konusudur.

Ancak, yeni bir nizam için tartışmasız kolektif bir akla ihtiyaç vardır.

İşte onun varlığı bugün itibariyle pek görülmemektedir.

Öyleyse, ne olacak?

2

2019 seçimleriyle oluşacak Meclis, yürütmeyi de üstlenmiş olmanın ayaklarına bağladığı prangalardan kurtularak, 1920 yılında oluşan Meclis’in hüviyetine bürünmek, 1920 Meclis’inin vasıflarını taşımak gibi bir imkan ve ihtimale sahip olacaktır.

1920 Meclis’ini oluşturan her bir üye, siyaseti meslek görerek vekil olmamıştı. O gün için vekillik, bir beka meselesinde en uygun ve en faydalı yerde durmak ve iş eylemek meselesiydi. Her biri cephede savaşan askerler kadar serdengeçti, onlar kadar kahramandı.

1920 yılında kurulan Birinci Meclis’in üyeleri bağımsız ve özgürdüler, bugünkü anlamıyla tam bir demokrattılar.

Her şeyden önce ve öte Birinci Meclis ‘Kurucu Meclis’ti. (Ara not: Bu konuda merakı bu yazıyı aşanlara Ahmet Demirel’in ‘Birinci Meclis’te İkinci Grup’ isimli kitabını okumayı tavsiye ederim.)

3

Bir kez daha yinelemekte fayda var.

2019’da kurulacak Meclis;

Yeni şartlara göre yeni bir nizamın kurulması babında ‘Kurucu Meclis’ görevini ifa edebilir.

Umulur ve beklenir ki; böyle bir Meclis yokluğundan bizar olduğumuz o kolektif aklın oluşması için de bir vasatın oluşmasına sebep olabilir.

Neden olmasın?