1

Geçen cuma günü iftarımı Çengelköy Çınaraltı'nda yaptım.

Devamında, dayanabildiğimce, dostlarla sohbet ederek zamanı uzatmaya çalıştık.

Kalkmaya yakın dedim ki masadakilere; "canım çok sıkılıyordu bu akşam biraz rahatladım."

2

Çengelköy'deki yazıhanemin kapısı, özellikle araç trafiğine kapandıktan sonra iyice yeme içme merkezine dönüşen sokağa açılıyor.

Geçenlerde bizzat adımladım. Takriben 130 adımlık sokakta tam on dört adet yeme-içme mekânı (ısrarla 'cafe' demekten imtina ediyorum) mevcut.

Sokak her daim hareketli, bazen neredeyse izdiham oluşuyor.

Ramazan'da ne zaman burada yürüsem, sokağa atılmış masalarda açıktan yiyip-içenlerin arasında genç-yaşlı başörtülü kadınlar da gördüm ve çok üzüldüm.

Birkaç kez yanlarına gidip; "özürlü olabilirsiniz (hepsi de mi özürlü, o başka bir mevzu) ama başınızdaki örtü ile size açıktan yemek-içmek yakışıyor mu?" diye sormak istedim. Ama bir çıngar çıkacağından ve de sosyal medya malzemesi olmaktan korktuğum için bunu yapamadım.

Ancak, benim yanlarına oturup onlarla sohbeti göze alamamış olmam;

Onlar hakkında sosyolojik-psikolojik açıdan, kültür aktarım meselesi de yanda tutulmak suretiyle derinlemesine araştırmalar yapılmasına mâni değil tabii ki...

3

Çınaraltı'ndaki iftardan sonra orada geçirdiğim zaman beni biraz rahatlattı.

İftardan sonra Çınaraltı'na bitişik camide namaz kılmak isteyen genç-yaşlı, (ama daha çok genç) kadın-erkek (ama daha çok genç kadınlar)lerle doldu taştı.

Neredeyse bir arı kovanı gibi işliyordu; bir taraftan girenler, bir taraftan çıkanlar.

Ben kalktığımda bu manzara hâlâ devam ediyordu.

Allah sayılarını artırsın.

NOT: Bu yazıyla bir taraftan kadınlara haksızlık yaptığımın farkındayım. Belki onlardan kat kat fazla aynı durumda erkekler vardır. Ne yazık ki; erkeklerin diğer erkeklerden ayrılmasını sağlayacak giyimleri ve dahi alameti farikaları yok.