1

Bir özür: 5 yazı gününü (yaklaşık 20 gün, son yazımız 24 Haziran seçim günü yayınlanmıştı) hiçbir açıklama yapmaksızın boş geçirdiğim için bütün dostlardan özür diliyorum.

2

Bir hatıra: 1965 Milletvekili Genel Seçimleri. Necmettin Erbakan, Odalar Birliği’nden kovulması, Adalet Partisi’nden veto yemesi üzerine bir grup arkadaşı ile bağımsız olarak seçimlere girmeye karar verirler.

Erbakan Konya’dan aday olur. Aynı gruptan Ömer Faruk Yeğin isimli bir mühendis de İstanbul’dan aday olur. Biz bir grup arkadaş (grup dediysem üç-beş kişi) Manifaturacılar Çarşısı’nda bulunan bir ofisçe yürütülen bu şahsın kampanyasına katılırız.

Seçim gecesi; malum şimdiki hız ve imkanlar olmadığı için, İstanbul’daki adaya dair beklentimiz yok ama, Erbakan’ın durumunu öğrenmek için Zeytinburnu’ndan üç arkadaş, benimle birlikte Davut Dalcı ve Ali Ayağ akşamın geç saatinde Ofis’e giderken nedense Şehzadebaşı’nda bir grup solcu ile kavgaya tutuşuruz. O bir grup daha kalabalık olduğu için iyi bir dayak yeriz. Buna rağmen Ofis’e gider ve Konya’dan gelen haberlerle Erbakan’ın kazandığını öğreniriz.

Ancak bu arada art arda aynı soruları sormasından anlarız ki, yediğimiz dayak Ali Ayağ’ın hafızasını götürmüş.

İmkansızlık mı? Ne dersiniz, gençlik mi dersiniz Ali’yi bir hastaneye götürmek yerine Zeytinburnu’na getirip, gecekondu odasına yatırdık, Davut’la bizde neredeyse sabaha kadar nöbet tuttuk.

Uzun ve deliksiz bir uykudan sonra Ali uyanınca her şeyin yerli yerinde olduğunu görünce bu kez biz uyumaya gitmiştik.

3

Bir vakıa: Yeni birisiyle tanıştım. Tanıştım derken; ihtiyar ve iradenin olmadığı bir tanışma, daha doğrusu zoraki gelip haneye yerleşme durumu.

Adı; ‘Varicelle zoster virüsü’ imiş.

Daha çok beyinden çıkan sinir uçlarına ve kıkırdak dokuya yerleşmeyi seviyormuş…

Gerçi bir iki gündür çene kemiklerimde bir sızı mevcuttu.

23 Haziran Cumartesi sabahı şiddetli bir kulak ağrısıyla kalktığım yetmiyormuş gibi aynaya baktığımda dış kulağımın da kızardığını ve şiştiğini gördüm.

Uğradığım KBB mütehassısı normal olarak bir kulak iltihabı için ne tür tedavi veriliyorsa onları verdi, ilaçları kullanmaya başladım.

Ancak öğleden sonra başım dönmeye, akşama ise midedekileri çıkarmaya başladım.

Pazar günü eşimin yardımı ile oyumu zar zor kullanıp, istirahate çekilip, yarın daha geniş kapsamlı bir muayene süreci düşünürken, o geceyi ağrılar ve sancılar içinde zor tamamlayıp, ertesi gün hastaneye gitmek durumunda kaldık.

25 Haziran Pazartesi’den gelecek Pazartesi’ye tam sekiz gün hastanede kaldık.

Halen evde tedaviye ve istirahate devam ediyoruz…

Sol kulağıma, çene kemiklerime ve boğazıma yerleşen bu arkadaş 4-5 gün yememi, içmemi engellediği gibi, ses tellerime verdiği zayiat nedeniyle konuşmamı da zorlaştırdı.

Halen konuşma zorluğum devam etmekte…

Demem o ki; 1969 Genel Seçimleri’nden bu yana, yani tam yarım asırdır, ilk kez bir seçimi, içinde olmaksızın ya da heyecanla takip etmeksizin geçirmek mecburiyetinde kaldım.

4

Bir hadis; hastanede ziyarete gelen Enver Elkatmış söyledi yanlış hatırlamıyorsam. Peygamber Efendimiz buyurmuşlar ki; “Bir kişiye musibet (hastalık) üç şey için gelir. (Benim aklımda iki tanesi kaldı)

Bir; bir yanlışı yapmayı önlemek, bir günahı işlemeyi engellemek için,

İki; bir kısım günahlara kefaret olsun diye.

5

Ve hayret: Henüz hastanedeyken KBB uzmanı söylemişti; yaşanılanın vücudun dışında oluştuğunda ‘zona’ dediğimiz şey olduğunu. Ancak kontrol faslında, enfeksiyon uzmanı altını çizerek; ‘bu bir zonadır’ deyince eşim hemen soruverdi; ‘peki neden olur?’ Uzmanın cevabı net ve kesindi; ‘Üzüntü ve stres…’

Bunu duyunca eşimin dudaklarından gayri ihtiyari şu kelimeler döküldü; ’değdi mi peki?’

Bilmem!

Neyin neye değeceğini-değmeyeceğini ben nereden bilebilirim.