Uzun yıllar Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nin yöneticiliğini de yapan, Ressam Hüsamettin Koçan, Bayburt'un Baksı köyünde 8 çocuklu bir ailenin ikinci çocuğu olarak doğmuş. Üniversiteyi okumak için İstanbul'a gelmiş ve yıllar sonra babası ölüp de köyüne gömülünce, o da bavulu toplama zamanı geldiğini düşünerek 2001 yılında Baksı Müzesi'ni fikren doğurmuş. Müze, geçen yıl Baksı Kültür Sanat Vakfı adıyla resmi açılışını yaptı. Neredeyse, son ana kadar bir hayal, bir ütopyaydı; düşünsenize Türkiye'nin bir ucunda dağların arasında bir müze... Üstelik Koçan, Müze binasının mimarisini de bir sanat eseri olarak tasarlamış. Meseleyi bilmeyen ve binayı uzaktan gören dağların arasına bir uzay üssü inmiş sanıyor. Proje'nin tamamı sanat! Ve Müze'de zanaatla sanat yan yana, geleneksel ile çağdaş sanat bir arada... Yöresel sanatların tekrar canlanması, yöre insanının yöresel sanatları yeniden öğrenerek üretime geçmesi de önemli amaçlardan.

768 BİN 285 RESİM YARIŞMAYA KATILDI
Ve ilköğretim öğrencilerine resim sanatını sevdirmek, Türkiye'nin gizli yeteneklerini keşfederek eğitimlerine katkı sağlamak amacıyla düzenlenen Pınar Kido Resim Yarışması'nın 30.'su geçtiğimiz günlerde Baksı Müzesi'nde gerçekleşti. 30. yılında toplam 768 bin 285 resmin başvurduğu, 'Haydi Geleceğimizi Çizelim' konulu yarışmada ben de  6 jüri üyesinden biriydim. Prof. Hüsamettin Koçan, ressam Prof. Mümtaz Sağlam, Latif Demirci (çizer), İbrahim Zahid Altay (gazeteci), Meral Erdoğan (gazeteci) ve Aziz Aydın (resim öğretmeni) ile birlikte; gelecekteki dünyamızı, hayatlarını, hayallerini, doğayı, teknolojiyi ve uzayı kendi düşünce dünyalarıyla resmeden minik ressamların eserlerinden hepimiz son derece etkilendik ve seçim yapmakta bir hayli zorlandık.
Resimlerin seçilmesinin ardından Türkiye'nin her bölgesinden, KKTC'den ve Almanya'dan yarışmayı kazanan 3 öğrenci, yani toplam 23 öğrenci 20-24 Haziran 2011 tarihleri arasında İstanbul-Büyükada'da düzenlenen Pınar Sanat Haftası'na katılarak Koçan'dan resim eğitimi almaya hak kazanıyorlar. Üstelik hem okulları hem de kendileri ayrıca birer netbook bilgisayarla da ödüllendiriliyor.
Doğrusu, Büyükada'da gerçekleşecek Sanat Haftası'nda bu 23 minik ressamla tanışmak için sabırsızlanıyorum. Ve     30 yıldır süren Türkiye'nin en çok başvuru yapılan Pınar Kido Yarışması'nda emeği geçen herkesi kutluyorum. Özellikle de yarışmaya katılan öğrenci kardeşlerimi. Yolları açık olsun... Böyle güzel şeylere, örnek işlere, eğitime-üretime katkı sağlayan projelere ülkemizin öyle ihtiyacı var ki. Ayrıca Pınar'ın 24 yıldır il il gezen ücretsiz çocuk tiyatrosunu da biliyorum.

İMKANSIZ YOKTUR!
'Anne Olunca Anladım' okurları iyi bilirler; ben pek marka adı telaffuz etmem. Ama bir rol model olarak, Pınar'ın duruşunu, kendini ön plana çıkarmadan geleceğin büyüklerine uzun soluklu bir şekilde el vermesini doğrusu takdir ediyorum.
Ve Baksı Müzesi... Umarım, yarışmaya katılan öğrencilerin hepsi Hüsamettin Koçan'ın hayat ve sanattaki duruşunu örnek alırlar. Ve hayatlarını, sanatlarına ve içinde yaşadıkları topluma hizmet etmek için kullanırlar. 
Hüsamettin Koçan 'imkansız' denilenlerin gerçekleşebildiğini kanıtlamış harika bir örnek! Eşi seramik sanatçısı sevgili Oya Koçan da öyle... Koçan; 'Benim hayata itirazım var. Bugünkü ekonomik yapının insanları göçe sürüklemesine itirazım var. İnsanların yabancılaşması durumuyla yüz yüze gelmesi durumuna itirazım var. İnsanların kendi bulundukları coğrafyada kendi geleceklerini üretmeleri gerektiğine inanıyorum. İlk günden bugüne dek bu projede değişmeyen desteği, sanatçılardan, çocuklardan ve gurbetçilerden aldım' diyor.
İşte böyle... Her birimiz hayallerimizi gerçekleştirerek, üretime katkı sağlayarak ve biz bilinciyle yaşayarak çocuklarımıza harika örnekler olabiliriz. Ve onlar da şikayet etmek yerine çözüm üretmeyi bilen yaşamlar kurabilirler; gelecekten korkmak yerine geleceklerini bugünden güvenle yaratabilirler. Dünyamızda cenneti pekala yaşayabiliriz...