Ramazan tebrikleri ve kandil kutlamaları, klişeleşmiş halleriyle, hayatımızın ayrılmaz bir parçası... Artık uzun, ağdalı tebrikler yazmıyoruz. 140 karakterle işimizi hallediyoruz. Telefonumuzun mesaj kutusu dünden kalan kurumsal ‘Kadir Geceniz mübarek olsun’, ‘Allah, Kadir Gecesi’ni idrak ve ihya etmeyi nasip etsin!’ gibi temennilerle dolu. İdrak ve ihya temennisi son derece derinlikli ve esaslı, ihtiyacımız olan bir dua. Bizleri bu güzel duanın muhatabı kılan dostlara elbette teşekkür edip, mukabele edelim. Ve onları tenzih ederek, tebrik klişelerinin anlam dünyamızda nasıl bir karşılığı olduğuna odaklanalım.

Şehit haberlerinin kandil tebriklerine, terör lanetlemelerinin ramazan kutlamalarına, Cuma namazlarının canlı bomba paniğine karıştığı bir vasatta, ülke olarak politik gündeme garkolmuş halde bir ramazan geçiriyoruz. Ramazan, kimimiz için açlık-tokluk seviyesinde sadece bedeni boyutu olan bir ibadet. Kimimiz için iftar ve sahur sosyalleşmeleri ile sosyal bir hadise. Kimimiz içinse tarihi hafızayı yenilemek için son derece elverişli kültürel bir ajanda. Kimileri için yalnızca bir ticari mevzu, kimileri için imaj üzerine kurulmuş medyatik bir gündem. Bazıları içinse, samimi bir yardımlaşma ve dayanışma zamanı... Ama öyleleri var ki onlar için gerçek bir manevi yükseliş vesilesi... Ramazanı en karlı, en derin, anlamına en uygun geçirenler de onlar elbette.

Söz klişesinden öteye geçememekle, idrak mertebesine ulaşmak arasında pekçok katman var. Bunların samimiyetini, ubudî karşılığını takdir, elbette Allah’a ait. Fakat toplumsal olarak lafzen bu kadar gündemimizde olan bir konunun ruhen de bizi inceltmesi, yüceltmesi beklenir. Ramazan maddi ve manevi perhizdir. Nefsi arzuların bir emir karşısında dizginlenmesi, ruhun, kişiliğin yeniden inşa vesilesidir. Bu idmanın 30 gün olması ise, son derece anlamlı. İnsanın bir alışkanlığı kazanması için gerekli süre, aşağı-yukarı bu zaman dilimine tekabül ediyor. Bu süreçte kazandığımız maddi-manevi terbiyenin tüm yıla yayılması esas olan.

Bu maneviyat zamanının odak anı ise, elbette Kadir Gecesi. Bu gecede insanın yaşam kılavuzu, Kur’an-ı Kerim ‘inzal’ olundu. İnzal kelimesini biz her ne kadar ‘indirmek’ olarak tercüme etsek de, aslında tam karşılamıyor. Zira ‘inzal’ boyutsal bir süreç olarak tanımlanıyor. Yani bir anda olup biten bir hadise değil. Hatta bu süreç içinde yakalanması tavsiye edilen bir ‘an’dan sözediliyor İslam geleneğinde. Müfessirler, o an’ın melekler alemindeki manevi tazyik olduğunu söylüyorlar. İnsanda karşılık bulması ise, kişinin Hakk’ı kendi özünde bulması anlamına geliyor. Bu nedenle Müslümanlara, Ramazan’ın son on gününde o ‘an’ı aramak tavsiye ediliyor. Elbette o andan herkes kendi manevi mertebesine, kabiliyetine göre faydalanıyor.

Dünyada tüm kazanımlar normalde sebep-sonuç ilişkisi içinde elde edilirken, Allah Müslümanlar için o gece, bu sebep-sonuç ilişkisini ortadan kaldırırcasına, bereketli bir fırsat kapısı açıyor. Zira, Kur’an-ı Kerim’de, Kadir Gecesi, ‘bin aydan daha hayırlı’ olarak tarif ediliyor. İnsanın bir anlamda dünyada cenneti tecrübe etmesi demek... Bir gece, bin aydan daha fazla bir genişlik kazanıyor. İçinde yaşadığımız dünyevi zaman, 24 saat, genişliyor, bereketleniyor. İşte tam da bu nedenle ‘mübarek olsun’ kutlamaları yapıyoruz. Malum, mübarek ve bereket kelimeleri aynı kökten geliyor.
Klişelere teslim olmak yerine biraz düşünmek ve anlama odaklanmak gerekiyor. Bu vesileyle, tüm okurlarımın ‘mübarek’ günlerini tebrik ediyor, gerçek anlamda berekete kavuşmalarını diliyorum. Klişeler yerine anlama odaklanabileceğimiz idrak ve ihya bilinci niyaz ediyorum. Ülkemize ve insanlığa barış ve esenlik diliyorum.