Nasıl oluyor da 85 yıl sonunda Türkiye bitmek tükenmek bilmeyen taleplere muhatap oluyor. Tam 85 yıldır büyük oranda barış içinde yaşamış, küçük sürtüşmeler hariç hiçbir ülkeyle savaşmamış bir ülke bu kadar kolay bölünme hesaplarına dahil ediliyor...

TAMAM mikro milliyetçilik çağındayız, tamam kimse bu önemli bölgede bu kadar büyük güçlü ve üniter bir yapıyı istemiyor ama bir ülkenin bölünmesi bu kadar rahat telaffuz edilebilir mi?
YOKSA tarihimizde bize öğretilmeyen bir takım planlar mı var?
YOKSA bu işin içinde de bir İngiliz parmağı mı var?

***
Önce kuruluşumuzdan başlayalım.
TÜRKİYE Cumhuriyeti İngilizlere rağmen kurulmadı. İngilizler ile uzlaşılarak kuruldu. İdris Küçükömer bunun işaretlerini kitabında verir. Dikkatli bir üslupla Doğan Avcıoğlu da bahseder. İngilizlerin İstanbul'u işgalinde ve sonrasında İstanbul'u terk etmelerinde tek kurşunun atılmaması hiç merak etmediğimiz bir konudur. Neden Rum ve Ermeni çetelerine karşı örgütlenen direniş İngilizlere karşı yapılamadı.

İNGİLİZLER'LE UZLAŞMA
SON Osmanlı Meclis-i Mebusanı basıldığında İngilizlere hiçbir direniş sergilenmedi. Hatta 16 Mart 1920'de Fındıklı'daki Meclis baskınında milli mücadelenin önde gelen isimleri Kara Vasıf ve Rauf Bey kaçma imkânları varken kaçmadılar ve teslim oldular. Çünkü İngilizlerle uzlaşarak varlıklarını koruyacaklarını biliyorlardı. Malta'ya sürüldüler. İttihat Terakki'nin ve o yok olduktan sonra kurulan Karakol Cemiyeti'nin iki büyük temsilcisinin bu tavrını anlamak için İngiliz faktörüne bakmak gerekir. İngilizlere rağmen politika üretilemeyeceğini düşünüyorlardı. Bütün yazışmalar İngiliz istihbaratının eline geçiyordu. İttihatçı büyük şefler Almanya'ya sığınmışlardı. Ve Osmanlı'nın büyük bir borcu vardı. Bu borçla İngiltere'nin izni olmadan idare edilemeyeceğini hesaplıyorlardı.
MİLLİ mücadele yıllarında İngilizler ile hep masa başında karşı karşıya geldik. Cephede değil. İngilizler izin vermeselerdi Cumhuriyet kurulabilir miydi acaba? Emin değilim. Lozan'da hakem rolündeydiler. Ama asıl büyük oyunları hep Musul ve Kerkük üzerine oldu. 

90 YIL SONUNDA
MUSUL, Misak-ı Milli sınırları içerisindeydi ama Lozan'da çok kolaylıkla bıraktık. Asıl büyük zenginlik bizim haritamızın dışına bırakılmıştı. Referandum'la da olsa güzel kent Hatay yıllar sonra bünyemize katıldı. Ama petrol deposu ve hayati önemdeki Musul'da neden ısrar etmedik. Ve neden bu kadar kolay bıraktık. İngilizlerin kurduğu oyun tıkır tıkır işledi. İtiraz edemedik. Peki o yıllar için yeni bir plan mıydı bu... Hayır sanmıyorum.
BAKIN buraya dikkat... Sadece tesadüflerden hareket etmiyorum. Yunanlıların özgürlüklerini kazandıkları yıl 1829'dur. Onları Osmanlı'ya karşı başkaldırmaya teşvik eden ise elbette İngilizlerdi. Tam 90 yıl sonra yani 1919'da Osmanlı parçalanırken onları Anadolu'ya çıkmaları için tahrik eden yine İngilizler olmuştu. Tam 90 yıl sonunda dayağı yiyen Yunanlılar hayal kırıklığıyla evlerine döndüler.
ARADAN tam 90 yıl geçti. Şimdi Kürtlere aynı şey yapılıyor. 
YANİ 1829'da Yunanistan'ın, 1919'da (başlayarak birkaç yıl içinde) Türkiye'nin ve aradan 90 yıl geçtikten sonra yani 2013'te de Kürdistan'ın kurulmasına izin veriyorlar. Eğer kurulmayı becerebilirlerse onların da ömrü herhalde 90 yıllık olacak. 
HESAP ne kadar açık değil mi?
BU arada kurucu doktrinimizin yıpranma dönemi de geldi. Atatürk için yapılan seviyesiz ve ahlak dışı saldırılar son bir iki yılda ne kadar arttı. Youtube'un yasaklanmasına kadar varan seviyesiz saldırıların hemen tamamı Gazi'nin özel yaşamına ilişkin. Evet internetin yaygınlaşması ve Youtube'nin hayatımıza daha etkin bir şekilde girmesini kabul ediyorum ama her şey bu kadar kısa sürede nasıl bir saldırıya dönüştü.

BUGÜN BİLMEDİKLERİMİZ
BU yazının konusu değil ama Lozan görüşmeleri bir kez daha incelenmelidir. Musul'dan vazgeçip neyi kazandığımız net olarak sorgulanmalıdır.
KÜRT meselesinin Osmanlı'dan bu yana dallanıp budaklanmasında İngilizlerin rolünü bilmeyen yok. Ama Ermeni olaylarından dolayı kurulan Divan-ı Harp'te İngilizler, kendilerine karşıt kim varsa darağacına veya hapse yollamaktan çekinmediler.
1918 sonrasında Berlin'de sıkışan İttihatçı şeflerin adresleri Ermeni suikastçilere İngiliz istihbaratı tarafından verildi.
İNGİLİZLERİN kurduğu plan hep tıkır tıkır işledi. Mustafa Kemal ve arkadaşlarını da Musul ve Kerkük'ü bırakmaya zorladılar.  
***
EVET 5 yıl önce yazdıklarım determinist tarih çıkarsamalarıydıÖ Ama bugün yani 2013'te yaşadığımız gerçeklere bir bakın. 
VE düşünün lütfen... İngilizler her işin içinde olup da neden bu kadar az hedef oldular. Neden anti-emperyalist eylemler hep Amerika'ya yöneldi. Neden Türkiye-İngiltere ilişkileri hiç ayrıntılarıyla incelenmedi ve belgeler süresi geldiği halde açılmadı?
İKİ küçük soruyla bitirelim...
NEDEN Güneydoğu'ya yatırım yapmıyorsunuz sorusuna, Başbakan Şükrü Saracoğlu "İleride ne olacağı belli olmayan topraklara niye yatırım yapalım" cevabını verdi mi?
İSMET Paşa, Lozan çıkışında "Bir 90 yıl daha kazandık" dedi mi?
ACABA o dönemin devlet adamları bizim bugün bilmediğimiz şeyleri mi biliyorlardı?
HER ne olursa olsun kendi tarihimizle yüzleşmeliyiz. Sonucu her ne olursa olsun gerçeği öğrenmeliyiz. Ama bunu art niyetli araştırmacılara, fonlardan beslenen gazetecilere ve PKK kuyrukçusu popülist aydın bozuntularına bırakmamalıyız...

Pekeke diye telaffuz eden şaşkınlar
Ana dili Kürtçe olanlara bir sözüm yok. Sözüm ana dili Türkçe olup da Pekeke diyen bir avuç kuyrukçuya. Bir Türk'ün Pekeke demesi ne anlama geliyor? Türkçemiz'de bu örgütün adı Pekaka'dır. Böyle telaffuz edilir. Bana ilkokulda alfabeyi sıralarken ka, le, me, ne diye öğretildi. Son yıllarda ise Türk Dil Kurumu harfin ka diye değil ke diye okunacağını ilân etti. Ama Türk Dil Kurumu kendi kısaltmasını hesaba katmamıştı. Kendi kısaltması (TDK) TeDeKa diye telaffuz ediliyordu. Sadece o mu? TSK, TeSeKA olarak; TCK, TeCeKa olarak; KPSS, KaPeSeSe olarak okumuyor muyduk? Doğrusu şudur: Kısaltmalarda 'K' harfi sessiz bir harften önce veya sonra geliyorsa Ka olarak okunur. Eğer sesli harften sonra veya önce geliyorsa Ke diye seslendirilir. Örneğin Akepe gibi. Bu arada minik bir istatistik: Kısaltmaların yüzde 79'u Ka olarak yüzde 21'i Ke olarak okunuyor. Esen Kürt rüzgârının etkisinde kalmış Türk arkadaşlarıma duyururum. Örgütün adı PeKaKa'dır, Pekeke değil!

Barış çift taraflı bir duygudur
Nevruz'da yaşanan tabloyu irkilerek seyrettim... Kardeşlik ve barış aldatmacasının altına gizlenen asıl gerçek yeni bir devletin ilanıydı. PKK kuyrukçuluğuna merak salan ve meydanı gözyaşlarıyla izleyen gazeteci arkadaşlarımız bir şeyi unutmuşlardı. Barış ve kardeşlik çift taraflı bir duygudur. Batı'yı gezin birkaç liboş şaşkın dışında bu tablodan memnun olan var mı?
Barışın geldiğine inanan var mı?
BÜYÜK kandırmacayı bir tarafa bırakalım...
21 MART 2013 günü Diyarbakır'da yaşanan kardeşlik falan değildir. Büyük bir bölünmedir. Fiziken henüz olmasa da ruhen ve fikren artık iki ayrı devletin parçalarıyız.
ÖCALAN'IN mesajında en ilginç yan bana kalırsa Misak-ı Milli'ye yaptığı vurguydu.
"TIpkI yakın tarihte Misak-i Milli çerçevesinde Türklerin ve Kürtlerin öncülüğünde gerçekleşen Milli Kurtuluş Savaşı'nın daha güncel, karmaşık ve derinleşmiş bir türevini yaşıyoruz.
Mİsak-i Milli'ye aykırı olarak parçalanmış ve bugün Suriye ve Irak Arap Cumhuriyeti'nde ağır sorunlar ve çatışmalar içinde yaşamaya mahkum edilen Kürtleri, Türkmenleri, Asurileri ve Arapları birleşik bir 'Milli Dayanışma ve Barış Konferansı' temelinde kendi gerçeklerini tartışmaya, bilinçlenmeye ve kararlaşmaya çağırıyorum."
ÖCALAN bir rüya görüyor. Yeni Osmanlı projesi önererek hem Kürt arenasında kendisine yer açmaya çalışıyor hem de Türk kamuoyunun sözüm ona kalbini fethetmek istiyor. Ama bu iş öyle kolay değil. Musul'u ve Kerkük'ü İngiltere'den koparmak ve Mossad'ın kadrolu elemanı Mesut Barzani'yi oyun dışına çıkarmak imkânsızdır. Hele bunca şehitten sonra Türklerin kalbini fethetmek ise mümkün değildir.
ŞU anda Öcalan'a koçbaşı yaptırılıyor. Sonra fonksiyonu bitince halının altına süpürülecektir.
BAKINIZ... Tam 5 yıl önce yazdığım kitabımda(Ma'amin/Bizim Hep İnanmamızı İstediler- Profil Yayınları) bugünleri nasıl da tahmin etmişim... Paylaşmak istiyorum. İngilizler'in Yahudiler'le birlikte kurduğu 90 yıllık planın (1923-2013) nasıl işlediğini anlatmak istiyorum...