Tüpraş’a vergi denetimi yapılınca birileri “Hükümet, sermayeyi rahat bırakmalı” diye yazılar yazdı. 
Hatırlayınız, 2003’te Uzan Grubu’na el konulmuş, 2009’da Aydın Doğan Grubu’na vergi denetimi yapılmıştı. 
Merak ettim; acaba Hürriyet’in bugün mangalda kül bırakmayan bazı yazarları o gün mangalda ne pişirmişler?  
“Ne şiş yansın ne kebap” mı demişler yoksa kebabı yedikten sonra şişi kalem haline getirip birilerine mi saplamışlar?                                
Şimdi tane tane okuyalım: 
1) OKTAY EKŞİ… 17 Haziran 2003: “Bu Uzan denilen adama dikkat edin. Adam şirketleriyle vatanı karıştırıyor. Uzan Ailesi para ödemeyi sevmez. Amaç çok açık: “Ben kanun kural tanımam”. Böyle bir zihniyete kör topal da olsa bir hukuk devletinde yaşadığı ve herkesin yasalar karşısında eşit olduğu hatırlatılmalıdır.” 
OKTAY EKŞİ… 21 Şubat 2009: “Başbakan Erdoğan, Doğan Grubu’na ‘Sizi de bazıları gibi mahvedeceğim’ demeye getiriyor. Merak edenler geriye doğru yaşanmışları okuyup öğrensinler. Oradan ders alsınlar.” 
2) TUFAN TÜRENÇ… 16 Haziran 2003: “Uzanlar hakkında her siyasi parti böyle cesaretli bir karar alamaz. Bu operasyona Uzan Grubu dışında ciddi bir itiraz da yok. Keyfi fiyat uyguluyorlar. Uzan cephesinden bakarsak, onlar bu operasyonu ne yazık ki hukuka aykırı bir eşkıyalık olarak tanımlıyor.” 
TUFAN TÜRENÇ… 20 Şubat 2009: “Hükümetin görevlendirdiği vergi denetçisi bir şeyler bulmak talimatıyla geliyor. Türkiye’deki laik demokratik rejim hızla hukukun dışına kayıyor. AKP iktidarında Uzanların ve daha birçoklarının başına gelenlerden sonra şimdi de Aydın Doğan’ı yok etmeye çalışmak hangi hukuka sığar?” 

1937 yılının Ulus gazetesinden

Geçenlerde 1937 yılına ait Ulus gazetesini karıştırıyordum. 
Çarpıcı olan bazı haber ve ilanları çıkardım ve şimdi “çıkarsamalarımı” aktarıyorum: (Parantez içindeki değerlendirmeler bana ait...) 
BİR: Bir asayiş haberi… Gramerine bile dokunmadan aynen aktarıyorum: 
 “Hikmet, Samatya’da hırsızladığı bir dolabı 1850 kuruşa Sabri’ye satmıştır. Sabri ile Hikmet İstanbul Ağır Ceza Hak Yeri’ne götürülmüştür. Malumat sahibi olduğumuzda sizi haberdar edeceğiz.” 
(Hırsızlamak sözcüğü hangi lisandan “hırsızlandı” bilmiyorum. Ya da şöyle söyleyeyim: Bu hırsızlama kelimesini uydurarak Türkçeyi kim “katletti” pardon kim “ölümsüledi”, bilmiyorum. Bu arada demek ki 1930’larda Mahkeme’ye “Hak Yeri” deniliyormuş. “Hakkı’nın Yeri” gibi olmuş ama olsun…) 
İKİ: Bir asayiş haberi daha..:  “Fatih Draman’da Sunullah ile Bekir, Makbule’yi telef etmiştir. Serseriler yakalanmıştır.” ( “Makbule’yi telef etmek”..! Yani gazete, mağdureyi hayvan yerine koymuş… Oysa hayvan olan, failler…)  
ÜÇ: Bir asayiş haberi daha olsun: 
“Seyhan İlbaylığında vazifeli memur vazifesine gider iken yolda suratının üstüne düşmüştür. Memur fenalık geçirmiştir.” (Seyhan İlbaylığı da nedir diyeceksiniz? İlbaylık valilik demek… Valiye de ilbay deniliyor o sıralar… “Seyhan vilayet mi ki?” diyenler olabilir. Evet Seyhan o dönemde vilayet... 50’li yıllarda Adana ismini alıyor ve Seyhan, Adana’nın ilçesi haline geliyor. Konuyla alakası yok ama o dönemde belediye başkanına “orunbay” deniliyor. Kadın da olsa Orunbay deniliyor. Oysa “Örenbayan”ı çağrıştırsa da “Orunbayan” olmalıydı!) 
DÖRT: Bir küçük ilan: 
“Satılık tütüncü. Kasımpaşa’da. Dükkânımın yanındaki bakkal Vehbi sizinle alakadar olacaktır. Vehbi’nin dükkânı kapalı ise fazla uzağa gitmez. Biraz bekleyin.” (Dikkat etmişsinizdir; ilanda cadde madde ismi yok. Yani Bakkal Vehbi’yi tanıyorsanız problem yok. Bakkal Vehbi, demek ki dönemin Migros’u…) 
BEŞ: Şimdi de bir kamu kurumdan ilan: “İstanbul’un büyük yollarında artık eşekle nakliye yapılmayacaktır. Zira inatçı ve yavaş bir nakliye vasıtası olan eşek trafiğe zarar vermektedir.” (Haberde sadece eşek ismi geçtiğine göre demek ki inatçı olmayan ve yavaş da olmayan at, nakliye vasıtası olmaya devam etmiş. Anlayamadığım şu: O dönemde bu eşek ve atlar, Hayvancılık Bakanlığı’na mı yoksa Münakalat Vekaleti’ne yani Ulaştırma Bakanlığı’na mı bağlıymış?!)