Yıl 2002'dir, aylardan ağustos, günlerden ise 30'dur. Yer Efes Antik Tiyatro'dur. Sahnede Sezen Aksu vardır. Aksu, sahnede Kürtçe, Ermenice ve Rumca şarkılar da söylemektedir.
O gün Hurşit Tolon, ki Efes'in de dâhil olduğu Ege'nin Ordu Komutanı'dır, Aksu'nun bu dillere ait şarkılar seslendirmesi üzerine bakınız ne demişti:
"Türkiye mozaiği adı altında anlamsız bir konser verilmesini şüpheyle karşılıyorum. Üstelik bu şarkılar 30 Ağustos'ta söyleniyor."
İşte Tolon'un bu konuşmasına Türk Ocakları Genel Başkanı Nuri Gürgür destek vermiş ve bu desteğini Hurşit Tolon'a yazdığı bir mektupta dile getirmişti.
Gürgür bakın ne diyordu: "Selçuk Efes Antik Tiyatrosu'nda bir pop şarkıcısının 'Türkiye Şarkıları' adı altında Kürtçe, Ermenice ve Rumca şarkılar okuması karşısında gösterdiğiniz duyarlılığı saygı ve takdirle alkışlıyoruz. Üç beş idraksizin bu tür sapkınlıklarının ve bölücü emellerinin farkında olmak övgüye değerdir."
Demek ki neymiş? Kürtçe, Ermenice, Rumca şarkı söyleyen "bir pop şarkıcısı", bu dillerde şarkı söylediği için "idraksiz" oluyordu. Yaptığı "sapkınlık"tı. Şarkıcı "bölücü emel" peşinde koşuyordu!
("Bölücü emel" derken aklıma şu geldi. Şarkıcının ismi çok şükür ki Sezen Aksu idi. Ya sahne ismi Emel Bölücü olsaydı? Şarkıcı, herhalde eşek Ege kıta sahanlığındaki sudan gelinceye kadar dayak yerdi!)
Evet şimdi durup dururken bu aklıma niye geldi? Şunun için geldi...
Önceki gün Zaman ve Bugün gazetesinin ilk sayfalarında "Kürdistan'a adım adım" şeklinde manşetler atılmıştı.
Adı geçen gazeteler, Kürdistan'a adım atılmasın diye haber yapmak istiyordu ama atılan manşetler bu ülkede Kürdistan'a adım adım ilerlenmesine yol açmaktan başka bir işe yaramıyordu.
Hani "Cumhuriyet tarihinin en falanca açılışı" ya da "Cumhuriyet tarihinin en bilmem ne yolsuzluğu" diye haberler geçiyor ya...
Ben de bir "En bilmem ne..." diye başlayan bir başlık açmak istiyorum. O da şudur: "Cumhuriyet tarihinin en cesur ve en doğru icraatı, terörü sonlandırmak üzere atılan açılım sürecidir."
Şimdi böylesine önemli ve hayati ehemmiyeti haiz bir icraatı akim kılmak üzere atılan manşetler, şayet kasıtlı ise ihanettir. Kasıtlı değilse gaflettir. Ama her halükarda dalalettir.
Ben kasıtlı olduğuna inanmak istemiyorum. Ama biliyorsunuz, kasti olmasa bile tedbirsizlik ve dikkatsizlikle araç kullanmak da suçtur! Zira ya birilerini öldürebilir ya da kendinizi öldürebilir yahut hem kendinizi hem birilerini öldürebilirsiniz.
Yukarıda Nuri Gürgür'den bahsetmiş idim. Bu kez 2011 sonuna doğru Zaman gazetesinde Ömer Şahin imzalı bir haber yer almıştı.
Şahin, mikrofonu Nuri Gürgür'e uzatmış ve adına "Kürt Açılımı" denilen süreçle ilgili olarak Nuri Gürgür'den bakınız hangi cevabı almıştı:
Aynen aktarıyorum: "Kürtçe üniversitelerde seçmeli dil olarak okutulabilir. Hatta Kürt Araştırma Enstitüsü de kurulabilir. Kürtçe yer isimleri konusunda halkın tercihlerine saygı duyulmalıdı... Musikisiyle, günlük yaşamıyla Kürtler de bu medeniyetimizin bir parçasıdır."
Gürgür'ün bu sözlerini okuyanlar merak ediyorum şimdi acaba Gürgür'e "bölücü emel peşinde koşan", "sapkın", "idraksiz" gibi nezih ve bir o kadar da leziz sıfatları yapıştıracak mı?
Kürtçe şarkı söylemenin sapkınlık olarak görüldüğü iklim koşullarından bugün "Kürtçe Araştırma Enstitüsü de kurulabilmelidir" noktasına gelinmiş olması bu toplumun düşünsel yapısı için çok ciddi bir aşamadır...
Nuri Gürgür'e üstelik "Türk Ocakları Genel Başkanı" sıfatıyla göstermiş olduğu bu rasyonel tavrından dolayı sadece teşekkür etmek gerekiyor...
Temenni ediyorum ki Emine Ayna, Hüseyin Aygün gibi isimler de aynı pozitif katkıyı yapabilme basiretini göstermiş olsun.
Tayyip Erdoğan gidici midir değil midir bilmiyorum. Ama ölümlüdür. Ki, herkes ölümlüdür.
İnsan ölür, insan öldürür. İnsanın ölümü Allah'tandır. Ama insanlığı öldüren, Rab değil, kuldur.