Avrupa Birliği ile Türkiye arasında bu yüzyılın başında yaşanan baş döndürücü ilişkiyi bir daha bulmak elbette mümkün değil. 
Son beş yıldır, Avrupa ekonomik krizle boğuşuyor. 
Türkiye bölgesel ve içsel sorunlarıyla. 
İlişkiler teknik düzeye inince, hem AB’de hem de Türkiye’de “eksen kayması” veya “kopma noktası” tartışmalarını da beraberinde getirdi.
Gelinen noktada “kopma noktası” yaşanıp yaşanmadığı ayrı bir tartışma. 
Ancak, “kopma noktası”nın dillendirilmesi bile başlı başına dikkate değer bir konu. 
Geçtiğimiz hafta Avrupa Parlamentosu’nda düzenlenen bir konferansa “kopma noktası” adı verildi. Türkiye ve Avrupa: Bağları koparıyor mu? 
Konuşmacılar arasında, birçok AB’li politikacı ve akademisyenin yanı sıra Adalet Bakanı Sadullah Ergin de vardı.
Sadece bu konferansın adı bile ilişkilerde nereden nereye gelindiğinin bir göstergesi.

HANTALLAŞAN AB
Brüksel’de Konrad Adenauer Vakfı’nın düzenlediği bir etkinliğe katılan AB Komisyonu Enerjiden Sorumlu Üyesi Günther Oettinger, Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne katılım sürecindeki isteksiz yaklaşımı eleştirerek, “Önümüzdeki yıllarda bir Alman şansölyesinin, Fransız bir meslektaşıyla birlikte sürünerek Ankara’ya gideceğini ve Türklere ‘Arkadaşlar, bize katılın’ diyeceğinden eminim” dedi. Türkiye’ye destek veren Alman komisere göre AB’ye tam üyeliğimiz bile en erken 15 yıl sonra. 
Kötümser rakamları ise 2050 yılı. 
1950’li yıllarda dünya ekonomisinin yüzde 27’sine hükmeden Avrupa, bugün ekonominin yüzde 19’unu elinde bulunduruyor. 2050 yılında ise öngörülen rakam sadece yüzde 9. Bu nedenle, Brüksel’i Avrupa’da her şeye çok fazla karışmakla suçlayan AB komiseri Oettinger, AB’de ekonomik büyümeyi teşvik edemediklerinin altını çizerek, “Konuşma metinlerimizin dışında, hiçbir şeyin büyüdüğü yok” özeleştirisinde bulundu.
Hantallaşan AB, ekonomik krizi bir türlü aşıp, siyasi manevra yapamıyor.
Diğer taraftan, son 10 yıldır aynı hükümet, aynı ekonomi bakanı ve sürekli büyüyen bir ekonomiye sahip, hem siyasi hem ekonomik olarak istikrarlı bir ülke olarak Türkiye. 
Kuzey - güney ülkeleri, doğu - batı yaşam tarzı, sol - sağ düşünce yapısı, zengin - fakir halk, cumhuriyet - kraliyet rejimi, tarım - sanayi ülkesi gibi bütün zıtlıkları bünyesinde bulunduran hem siyasi hem ekonomik “en ileri işbirliği modeli olan AB”yi Türkiye örnek alıyor.

AVRUPALI TÜRKİYE
Türkiye, özellikle Ortadoğu ve Afrika’da bir anlamda Avrupalı bir ülke gibi davranıyor: Ekonomik/ticari entegrasyon; vize liberalizasyon yoluyla kişilerin serbest dolaşımı, yapıcı, sorun çözücü ve barışçıl -Suriye hariç- yaklaşımı savunuyor; kültürel öğeleri ve ekonomik gücünü kullanıyor. Bunların hepsi AB modelinin unsurları. 
AB - Türkiye ilişkileri “kopma noktası”na mı geldi yerine asıl soru şu: Türkiye’nin, bugünkü iktidarın “siyasal liberalizm ve barışı temel alan entegrasyon birliği” olarak tanımladığı, AB’ye tam üye olmak için en az 20-25 yıl beklemeyi göze alıp almayacağı. 
50 yıldır AB kapısında beklemekten usanan Türkiye’nin, “Shanghai Beşlisi”ne gönderme yapması boşuna değil; “Aba altından sopa gösteriliyor.” Bu bile AB modeli unsuru gereği.