Eşkıyalık nedir? Nasıl eşkıya olunur? Ayrıca, eşkıyalık yaparken nasıl davranılır ve hangi araçlar kullanılır?

Hemen o eski alışkanlıklarla “Eşkıya eline silahı alır” diye başlayan bir cevapla karşıma çıkmayın. Çünkü artık günümüzde eşkıyanın silahlısı da var, silahsızı da. Güçtür eşkıyalıkta aslolan. Bu güç, ekonomik imkândan sağlanabileceği gibi, silahtan da alınabilir. Eşkıya gücünü ortayla koyar, isteklerini dayatır ve zorla alır. Hukuk filan da tanımaz. Kendi hukukunu kendisi üretir.

Tıpkı ABD’nin yaptığı gibi!..

Amerika da bugün “Ben yaptım oldu” demiyor mu? Birleşmiş Milletler’den yetki gaspı yapmadı mı? İran’a ambargo koyup, herkesi buna uymaya zorlamadı mı? Deli Dumrul misali uymayanlara fatura kesmiyor mu?

Türk vatandaşlarını, Türkiye’deki bir faaliyetlerinden dolayı kendi ülkesinde yargılıyor işte!

Kudüs meselesi de bir başka eşkıyalık. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, 1980’de İsrail’in ilhak ve başkent ilanı geçersiz saymış. Dünya ülkelerinin tamamına yakını böyle bir adımın atılmasına karşıymış. Umurunda mı Amerika’nın? O, eşkıyalık yapmakla meşgul!

Bütün dünyayı kendisine ait bir şirket gibi yönetmeye çalışan Trump, İsrail’e “haydi” dedi:

-Kudüs’ü başkent yap. At adımını. Ben arkandayım.

Ortadoğu’da zaten var olan ateşin üzerine benzini döktü. Kendi menfaatleri doğrultusunda yakıyor şimdi ortalığı. Karşı çıkanlara da parmak sallıyor. Aba altından sopa gösteriyor. Gizli ya da açık tehditler savunuyor.

Hak, hukuk, adalet gibi değerler ayaklar altında. Eşkıyanın ve eşkıyalığın hukuku da olmaz zaten!

***

“Eşkıya” dediğin eskiden eşkıya gibi davranırdı. Hak, hukuk, adalet gibi kavramları ağzına almazdı. Şimdikiler, bu değerlerin arkasına saklanarak yürütüyorlar faaliyetlerini. Daha geniş bir alanda hareket ediyorlar, daha çok insana zarar veriyorlar. Üstüne bir de başkalarına ders vermeye kalkıyorlar.

Trump’a iyice bir bakın, ne demek istediğimi daha iyi anlarsınız.

Bir de bunlara siyasi hesaplar yapıp, dışarıdan destek vererek kendi kazanımlarını arttırmaya çalışanlar var. Suudilerin Veliaht Prensi Salman, Mısır’daki Darbeci General Sisi ve bizdeki Kemal Kılıçdaroğlu gibi.

Kılıçdaroğlu, ABD’de Türkiye’ye yönelik olarak hazırlanan kumpas davasının avukatı gibi davranıp, “peşlerini bırakmayacağız” türünden açıklamalar yapıyor. Hukuk adına kurulan bu çadır tiyatrosundan kendine pay çıkarmaya çalışıyor.

Biliyorsunuz, “Adalet adıyoruz” diyerek yollara dökülmüştü. Ankara’dan İstanbul’a bir “Adalet Yürüyüşü” yapmıştı.

CHP’li Ataşehir Belediye Başkanı Battal İlgezdi’nin yolsuzluk suçlamaları ile adalete sevk edilmek üzere görevinden alınmasından çok rahatsız oldu. Unuttu o yürüyüşü, bir anda tavır değiştirdi. Adalet arayanlara karşı harekete geçti.

İşin ucu kendilerine dokununca gitti o söylemler, bitti. Dün adalet arayan Kılıçdaroğlu, bugün adalet arayışının önüne dikildi.

Ziya Paşa vaktiyle ne kadar güzel söylemiş:

“Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz.”

Bu söz, ABD Başkanı Trump için de geçerli, bizdeki Kılıçdaroğlu için de! Biri kapitalist, diğeri ise solcu olduğu iddia edilen bir partinin genel başkanı. Ancak, her ikisi de pragmatist. Getireceği faydaya bakıyorlar, olaylara o şekilde yaklaşıyorlar.

Birbirlerine de çok iyi yakışıyorlar!

Bakın, yazıyorum buraya: Kemal Bey bugün Kudüs’teki ABD destekli İsrail planına karşı çıkan açıklamalar yapıyor. Türkiye’nin tezlerinin yanında yer alıyor. Ancak, temkinli bir üslubu elden bırakmıyor. Çünkü, kendi de biliyor yarın ne yapacağının garantisi yok. Bu işten iktidarın sıkıntıya gireceğini ve kendisine bir pay çıkacağını görsün, anında tavır değiştirir.

Çok benziyor Trump’a…

Biliyorsunuz, Trump da Cumhurbaşkanı Erdoğan’la bir araya geldiğinde gülücükler dağıtıp, “İlişkilerimizin en iyi olduğu dönemdeyiz” demişti. Ardından ilişkileri dinamitlemek için elinden geleni yaptı.

Bugün biz de Kemal Kılıçdaroğlu söz konusu olduğunda aynı güven sorununu yaşanmıyor muyuz?