Cumhuriyet Gazetesi'nde bir haber gözüme takıldı. İsmail Saymaz yazmış, hemen üzerine atlayıp sayfalarına taşımışlar...

Ne kadar doğru bilmem. MHP'li eski İstanbul İl Yönetim Kurulu Üyesi'nin oğlu, PKK'lılarla birlikte göçmen kaçırırken yakalanmış. Teknede de uyuşturucu ele geçirilmiş. Ardından tutuklanmış.

İşin içinde MHP'li bir baba olunca, konuyu köpürtmek için ellerinden geleni yapıyorlar.

Şimdi lafı hiç evirip çevirmeden söyleyeyim:

Öyle ya da böyle yolu oraya düşmüş bu tiplerden MHP'de başka örnekler de vardır. CHP'den de Ak Parti'den de ya da bir başka yerden de çıkabilir. Zaman zaman örneklerini görüyoruz, çıkıyor zaten.

Ne yapacağız şimdi?

Bu örneklere bakarak "MHP rol yapıyor, aslında PKK ile işbirliği içinde" mi diyeceğiz? Ya da Ak Partili bir örneği ortaya koyarak, "Bunlar terörle mücadele etmiyor, kol kola yürüyor" değerlendirmesi mi yapacağız?

Elbette konuyu istismar etmek isteyenler bunları söyleyebilir. Ama en hafif ifade ile komik olur.

Maalesef siyasette her türlü insan var. Samimiyetsiz tipler her yere sızıyor, her partinin içinde boy gösteriyorlar. Bunlar da giderek çoğalıyor. Sıkıntımız bu zaten bizim.

Toplum kirlendikçe siyaset de kirleniyor!

Vaktiyle, milletvekillerini eleştiren bir vatandaşa rahmetli Osman Bölükbaşı aynen şunu söylemişti:

"Biz sizin sütünüzün kaymağıyız. Süt neyse, kaymak da o!"

Şimdi gelelim, PKK'lılarla işbirliği yapıp göçmen kaçırdığı iddia edilen MHP'li babanın evladına. Öyle ise savunulacak hiçbir yanı yok. Ama bu ne ki, neler var neler...

HDP ya da onun yerini alan DEM Parti, PKK'nın siyasi uzantısıdır. Selahattin Demirtaş da PKK savunucusu bir terör hükümlüsüdür. CHP, belediye seçimlerinde bunlarla işbirliği yaptı. CHP kurultayında da kürsüye çıkan genel başkan adayları Selahattin Demirtaş'a selamlar gönderdi. Bu gerçeğin yanında MHP'li bir ismin oğlu olan zibidinin yaptığı ne ki!

Devam edelim...

Atatürkçülük denildiğinde mangalda kül bırakmayanlar, onlara "Mustafa Kemal'in itleri" diyenlerle birlikte yol yürüdü. Kuvayı Milliye Ruhundan bahsedenler, emperyalistlerin taşeronluğunu yaptı. Mustafa Kemal deyince ortalığı ayağa kaldıranlar, CHP'nin Atı Okuna alternatif aradı.

İşte bu yüzden bizim sıkıntımız o ya da bu değildir. Siyasetteki samimiyetsizliktir! Ayrım yapmadan söylüyorum: Bugün siyasi partilerimizin içi o kadar çok samimiyetsiz dolu ki!

Bırakmak lazım artık "Bizimkiler sizinkileri batakhanede görmüş" edebiyatını. Herkes kapısının önünü süpürmeli.

Ama tam tersi yaşanıyor bugün...

Devlet görevi, millet ve ülke menfaati için devletin uçağı ile yurtdışına gidenlere saldırılıyor. Buna karşılık keyfi geziler için devletin- milletin parası ile özel uçak kiralayanlar alkışlanıyor. Bazılarının on parmağında on kara sağa sola sürmeye çalışıyor.

Oysa doğru tektir! Tavırlar siyasi tercihlere göre değerlendirilemez! Yanlış da kim yaparsa yapsın yanlıştır!

Göz boyamak değildir siyaset. Algı operasyonları düzenlemek değildir basının görevi. Ahlak, sadece belli bir kesime değil, herkese lazımdır!

Gelin, önce evrensel olan bu temel kural üzerinde anlaşalım. Herkes kendine baksın.