Sakallı, sarıklı, cüppeli ve konuşmasına “Selamın Aleyküm” diye başlayan Ahmet Hoca masadaydı. Bazı dini kanaat önderleri oradaydı. Kur’an-ı Kerim okundu, iftar yapıldı. Yemek, okunan dua ve Fatihalarla noktalandı. Masanın arkasında dev bir Kocatepe Camii posteri göze çarpıyordu.

Davetin sahibi ise CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’ydu.
Ve Kılıçdaroğlu din-siyaset ilişkisinden bahsetti:
-İnançların evrensel değerleri ile siyasetin evrensel değerleri aynıdır. Din eğer ahlak üzerineyse, siyasetin de temeli ahlaktır.
Kılıçdaroğlu, “Komşusu açken tok yatan bizden değildir, diyoruz” sözleriyle devam etti:
-Siyasetin görevi de herkesin karnını doyurmaktır.
Ve “tasavvuf” konusuna girdi:
-Tasavvufla zihinsel derinlik kazanırız.
Daha da ileri gidip, “Bizim bu güzellikleri taşımamız lazım” yorumunu yaptı!
* * *
Bitmedi, iftar yemeğinde Kılıçdaroğlu bir başka tespitini daha bizlerle paylaştı. “Son 30 yılımızı türban kavgası üzerine geçirdik” dedi:
-Yahu ne vardı bunda?
Doğru, ne vardı bunda? Türkiye yıllar boyunca niçin türban etrafında “avara kasnak” misali dönüp durdu? Ayrıca, türbanla ilgili her düzenlemede CHP niçin sürekli olarak Anayasa Mahkemesi’nin kapısını çaldı?
Belli ki Kılıçdaroğlu da CHP’nin geçmişteki bu tutumunun yanlış olduğu görüşünde. Aksi takdirde “Yahu ne vardı bunda” demezdi.
CHP’de ciddi bir makas değişimi var.
Kılıçdaroğlu, bugün Atatürk’ten referanslar vererek, CHP’ye yeni bir anlayış getirmeye çalışıyor. Eski CHP’nin alışkanlıklarından kurtulamayanlar da Kılıçdaroğlu’nu sorguluyor.
Daha da açık yazarsak, Kılıçdaroğlu eski CHP’yi beğenmiyor. Eski CHP’liler de Kılıçdaroğlu’nu!
* * *
Kılıçdaroğlu’nun konuşmasının satır alalarında, geniş kitlelerdeki CHP algısından duyduğu rahatsızlık da göze çarptı. “Biz, herkesin inancına saygı gösteririz” dedi:
-Ama inançlara karşı gibi gösteriliriz.
Tespit doğru!
Ama bu durum Kılıçdaroğlu’nun dediği gibi “CHP’nin şansızlığı” ifadesiyle geçiştirilemez. Bu algıyı, yıllardır sürdürdüğü politikayla CHP’nin kendisi oluşturdu.
Nasıl mı?
Uzun uzadıya yazmaya gerek yok. Hep birlikte yaşadık, biliyoruz. Daha düne kadar CHP içinde “Aaa bakın bunlar toplu halde namaz kılıyorlar” diye tepki gösterenlerin sayısı hiç de az değildi.
Bugünün CHP’sinde belki aynı tavırlar yok. Ancak, toplumda yıllardır oturmuş bir algı var. O algıyı değiştirmek de kolay değil!
* * *
Sadece inançlar noktasında mı?..
Tabii ki değil. CHP’de pek çok konuda çelişkili tutumlar var.
Bir yandan Anayasa Mahkemesi’nin aldığı kararları alkışlıyor. “İşte bakın Anayasa Mahkemesi’nde yargıçlar var” türünden söylemlerde bulunuyor.
İşine gelmediğinde de Anayasa Mahkemesi’nin aldığı kararları tanımıyor!
CHP, 2012 Yılı’nda Emine Ülker Tarhan aracılığıyla Anayasa Mahkemesi’ne başvurdu. “Eşitlik ilkesine aykırı” dedi; cumhurbaşkanlığı seçimine katılacak mevcut cumhurbaşkanlarının ve başbakanların istifa etmesi gerektiğini savundu. Anayasa Mahkemesi de “Hayır, aykırı değil” diyerek başvuruyu reddetti.
Peki CHP ne yaptı. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararını tanımadı. Yüksek Mahkeme’nin kararına rağmen, “ya tutarsa mantığı” ile bu defa da YSK’ya başvurup, “Başbakan’ın istifa etmesini” istedi. Doğal olarak bu başvuru da reddedildi.
CHP’nin bu tutumu ise, kayıtlara girdi.
Demek ki… CHP suçu hiç başkasına yüklemesin! “Ben makas değiştirdim” demekle olmuyor. İcraat da gerekiyor. Her alanda bu makas değişikliğin şartlarının yerine getirilmesi gerekiyor!