Gençler yaşamadı tabii. Anlatılsa ne kadar etkili olur bilemem. Bundan kırk küsur yıl önce Ankara ve İstanbul gibi şehirlerde bile "kurtarılmış bölgeler" vardı. Teröre teslim olmayıp biat etmeyen evine gidemezdi. Kurşun yağardı üstüne.

Yaşayanlardan biriyim onları ben.

Dev-Yol, Dev-Sol, TİKKO, THKP-C gibi örgütler ve onların üst yapılanması Dev-Genç, bu olayların mimarı idi. Abdullah Öcalan ve PKK da onların içinden doğdu. HDP'li Ertuğrul Kürkçü, Dev-Genç'in başkanıydı.

Sonra 1990'lı yıllara geldik. O "kurtarılmış bölgeler" doğuya, güneydoğuya, dağlara taşındı. Terör kampları kurdular Türkiye Cumhuriyeti topraklarında. Oralardan köylerimizi, jandarma karakollarımızı bastılar. Vatan evlatlarını katlettiler. Binlerce insanımızı kaybettik. Her gün yüreğimiz yandı.

Maalesef sadece izliyor, hiçbir şey yapamıyorduk...

Dış destekli bu eşkıya grubu, 2000'li yıllarda da canımızı çok yaktı. İstanbul'daki Beşiktaş, Ankara'daki Güven Park patlamalarını hatırlarsınız. Onlarca masum insan parçalanarak hayatını kaybetti.

Kıl payı direkten dönünler oldu. Oğlum da onlardan biriydi. Patlamanın olduğu Güven Park'taki otobüs durağından birkaç dakika önce otobüse binerek ayrılmıştı.

Bundan sadece 8 yıl önce 6-8 Ekim olaylarını yaşadık. Selahattin Demirtaş'ın çağrısı ile teröristler sokaklara döküldü. 51 insanımız katledildi. 17 yaşındaki Yasin Börü ve arkadaşları da onların arasındaydı. Başları taşla ezilerek, işkence yapılarak hunharca öldürüldüler. Tek suçları, terör yapılanmasına teslim olmamak, garip gurebaya, fakir fukaraya kurban eti dağıtmaktı.

Bir de Diyarbakır Annelerinin yaşadığı dramlar var. Evlatları kaçırılarak dağa götürüldü. Yıllardır HDP'nin önünde onları geri almak için bekliyorlar. Bölge insanı hepsi. Çocuklarının kimler tarafından nasıl aldatılıp terörün emrine verildiğini iyi biliyorlar.

Bitti, geçti o günler. Emperyalist uşağı caniler, büyük ölçüde bu topraklardan sökülüp atıldı. Dün onların kamp kurduğu Gabar gibi bölgelerden bugün petrol fışkırıyor. Irak'taki inlerinden de burunlarını dışarı çıkaramıyorlar.

Az kaldı, tamamen yok edilecekler.

Bugün bir ümit bekliyorlar. Yine eski günlere dönmenin hayalini kuruyorlar.

Kılıçdaroğlu söylüyor zaten. Kazanırsa, Selahattin Demirtaş'ı serbest bırakacak. Yasin Börü ve katledilen arkadaşlarının ailelerinin yaraları yeniden kanayacak. Diyarbakır Annelerinin bütün ümitleri yok olup gidecek. Kılıçdaroğlu kazanırsa, HDP hiçbirini kapısının önünde tutmayacak. Kim bilir, belki yine büyük şehirlerimizde alçak-hain bombalar yeniden patlamaya başlayacak. Çocuklarımızı yürek çarpıntısı ile okula uğurlayacağız. Dış Politika Danışmanı Ünal Çeviköz'ün dediği gibi olur, askerimizi çekersek Suriye ve Irak'taki hainler rahat nefes alacak.

Kısacası, onca emek ve kazanım yok olacak.

Terör yandaşları bunları saklamıyorlar zaten. İşgal Kuvvetleri gibi gelip Afrin'i geri alacaklarını bile söylüyorlar.

İşte pazar günü oy kullanırken, şapkayı önümüze koyup bunları düşünmemiz lazım! O günlere tekrar geri dönmeyi istiyor muyuz, istemiyor muyuz?

Sonra oturup ağlamayalım halimize!