Hem İsrail vahşeti, hem de Kuzey Irak'taki ABD destekli PKK'nın askerimize karşı düzenlediği saldırılar bir turnusol kağıdı gibi oldu. Herkes meşrebinin gereğini ortaya koymaya başladı. Takkeler düştü, keller görüldü...

İsrail'den başlayalım...

Bir soykırım ve vahşet var orada. Hem de İsrail denen terör devletinin kurulduğu 1948'den bu yana devam ediyor. Zulmün her türünden örnekler veriliyor, her türlü insanlık suçu işleniyor. Ortaya çıkan tablo, "insanım ben" diyen herkes içini kanatır cinsten.

İnsanız biz, tepki gösteriyoruz doğal olarak. Babayız, çocuklar katledilirken gözlerimiz yaşarıyor. Birileri ise hazmedemiyor bunları. İnsani tepkileri kirletmek, karalamak için taklalar atıyor. Çeşitli vesilelerle içlerinde biriktirdikleri kini dışlarına vuruyorlar. Rezilleşiyor, alçalıyor, çirkefleşiyor, saldırganlaşıyorlar...

Gazze'deki özgürlük savaşçılarını "terörist" diye yaftalıyorlar. İşgalci zalimleri görmezlikten gelip, yurdunu savunanlara ağız dolusu hakaretler savuruyorlar. Sonra da milletin karşısına geçip, nutuklar atıyor, suret-i Hak'tan görünmeye çalışıyorlar.

Garip, acayip, hatta ironik bir şekle bürünüyorlar. Önyargılardan arınıp dikkatle bakıldığında, hasta ruhlu, insanlıktan nasibini almamış garip yaratıklar görüntüsü veriyorlar.

Şimdi gelelim Kuzey Irak'a...

Türkiye taktik değiştirdi, orada üs bölgeleri oluşturdu; artık terörle kaynağında mücadele ediyor. PKK denilen terör örgütü ve onun hamilerinin canını da bir hayli yakıyor.

İşte bu yüzden, artık Türkiye içinde çok fazla olay yaşanmıyor. Aslında Cumhuriyetin kuruluş felsefesi de bu. Mustafa Kemal'in Cemal Paşa'ya gönderdiği mektuplara bakılırsa, biz o dönemde de aynısını yapmışız. O mektuplarda Mustafa Kemal Paşa, Afganistan'da özlük hakları bakımından Anadolu'ya bağlı bir birlik bulundurulması gereğinin altını çiziyor. "Anadolu'nun İngilizlere karşı savunması Afganistan'da başlar" diyor.

Ama birileri karalar bağlamış durumda. Çok rahatsızlar bu görüntüden!

Hava şartlarından yararlanarak gerçekleştirilen bir saldırıyı fırsat bildiler. Hemen saldırıya geçtiler. "Ne işimiz var orada?" diyenden tutun da "Askerimizi oraya ölüme gönderdiniz" ifadelerine kadar her türlü söylem mevcut...

İçlerinde "Geri çekin askerimizi" diyenler bile var.

En uç örnek ise, Fatih Altaylı'nın hezeyanları. Daha dün Abdullah Öcalan'ın sofrasına oturup ekmeğini yiyen Altaylı, vatansever kesilip ona buna hakaretler ediyor. Dünü unuttuk sanıp, şehitlerimiz için duyarlılık isteyebiliyor.

İllüzyon oyunları, karartama çabaları birbirini izliyor...

Tam da PKK ve ABD'nin de istediği bir ortam! Onlar da rahatsız Türk askerinin Irak'taki varlığından. Onlar da çekilsin, gitsin diye ellerinden geleni yapıyor.

Böyle bir ortamda içimizden kimileri de bir yandan PKK'nın siyasi uzantılarına yaranmak için kıvrak bel hareketleri ile reveranslar yaparken, diğer taraftan sözde duyarlılık kasar gibi görünmeye çalışıyor.

Ama millet görüyor bunları. Balık hafızalı ve ebleh değil bu millet. Hepsini kara kaplı defterine yazıyor. Yeri ve zamanı geldiğinde yüklü ve etkili bir fatura kesecek elbette.