Yıllardır yazı yazarım… Pek çok genel, yerel ve ara seçim geçirdim, hiç eğilim ortaya koymadım, tahmin de yapmadım. Sakın yanlış anlamayın, öngörüsüzlüğümden değil; sevmediğim ve doğru bulmadığımdan!

Ama bugün durum aynı değil. 16 Nisan’da, Türkiye’nin geleceği oylanacak. Çocuklarımıza nasıl bir Türkiye bırakacağımız ortaya çıkacak. Yapılacak halk oylaması, yaşadığımız ülkenin milletler ailesi içindeki konumunu belirleyecek. Bizi yönetecekleri seçmeyeceğiz. Ülkemizle ilgili tarihi bir karar vereceğiz. Bu o kadar önemli ki!..

Yüzdük, yüzdük, kuyruğuna geldik. Önümüzde sadece dört gün kaldı. 17 Nisan’da ya her şey eski tas, eski hamam olacak; ya da yepyeni bir Türkiye’ye uyanacağız.

Böyle bir fırsat, bir milletin önüne belki 100 yılda bir gelir. Çok ince düşünüp, iyi değerlendirmek zorundayız. Her birimize çok büyük, tarihi bir sorumluluk düşüyor. Omuzlarımızdaki yük ağır.

***

Parlamenter sistem nedir, yaşadık biliyoruz…

Çok çektik. Belli başlı menfaat odakları hariç, hepimiz şikâyetçi olduk. Buna sağdan sola bütün siyasi partiler de dâhil!

Hep “gitmiyor” dedik, sürekli olarak “çürümüşlükten” bahsettik. Bizi yönetecek insanları bile dilediğimiz gibi seçemedik. Liderler önümüze isimler koydu, onlarla yetinmek zorunda kaldık. Lider sultalarının peşine takılıp gittik.

Bürokrasi canımıza okudu, derdimizi kimseye anlatamadık.

Gün oldu, iki kişi kavga etti diye devalüasyonlarla karşılaştık, bir günde fakirleştik. Gün geldi, siyasi kaprisler yüzünden seçim hükümetleri ile karşı karşıya kaldık, tıkandık. Vesaire, vesaire…

Hep biz kaybettik…

Sürekli olarak bizim canımız yandı!

Şimdi bakıyorum da daha düne kadar yerden yere vurdukları sisteme bugün sahip çıkanlar var. Bizi de aynı yola yönlendirmeye çalışıyorlar.

Niye, mazoşist miyiz biz? Yine aynı acıları çekerek zevk mi alacağız?

***

Tarih boyunca canımıza okuyan, ekmeğimize kan doğrayan emperyalistler “sakın” diyorlar. Takoz olup, yapılacak değişikliği engellemeye çalışıyorlar. Artık taktıkları maskeleri atıp, açıktan kampanyalar düzenliyorlar.

15 Temmuz’da ülkeyi işgal etmeye çalışan FETÖ, kendisini paralıyor. Emperyalistlerin taşeronluğuna devam ediyor. Ülkenin önünü kesmek için algı operasyonları düzenliyor, yalan ve iftira kampanyalarına devam ediyor.

PKK ve onun siyasi uzantısı HDP, hayaller kuruyor. Kan ve gözyaşı üretmek için geçmişe dönmek istiyor. Bu ülkeyi bölüp-parçalama hayalleriyle “hayır” çağrıları yapıyor. Kitleleri silahla tehdit ediyor.

İrili ufaklı bütün terör örgütleri aynı noktada buluşuyor. Bakıyorsunuz sandık dışı projelerle koltuk kapıp, güç elde edenler, onlarla aynı noktada buluşuyor. Şahsi hesapları ülke sevdasının önüne geçenler, bu kervana katılıyor. Küskünler ile yıllar boyu kin ve nefret biriktirenler, önlerine gelen fırsatı ganimete çevirmeye çalışıyor.

Panik halinde garip davranışlar sergiliyorlar…

Dengesiz bir şekilde sağa sola saldırıyor, yalan söylüyor, hakaret ediyor, hatta milleti “denize dökmekten” bile bahsediyorlar.

Bütün bu gelişmeler milletin önünde gerçekleşiyor.

***

İşte biz böyle bir ortamda sandığa gidiyoruz…

Çanakkale’de düşmanı denize döken, Milli Mücadelede Anadolu’yu yedi düvele dar eden, gerçekleştirdiği Kurtuluş Savaşı dünya üzerindeki mazlumlara rehber olmuş bir millet oy kullanacak pazar günü. Yığın değil, feraseti son derece yüksek bir millet! 15 Temmuz’da da bütün dünyaya gösterdi bunu! Ne yapması bekleniyor acaba? Emperyalistler, terör örgütleri ve 15 Temmuz işgalcileriyle el ele kol kola hareket etmesi mi?

İmkansız, mümkün değil…

Tarih boyunca en zor anlarda halin gereğini yapan, çok çetin badirelerden kolaylıkla sıyrılan bir milletimiz var bizim. Ayrıca mazoşist de değil. Kurşunu kendi bacağına sıkması, hançeri kendi göğsüne saplaması beklenemez.

Elbette bir defa daha halin icabını yerine getirecek. O yüzden 16 Nisan sonucunu şimdiden açıklayabiliriz. Pazar günü halk sandığa gidecek ve yapılacak halk oylaması sonucu “evet” çıkacak.

Bu büyük millet tepebilir mi hiç ayağına gelen böyle bir fırsatı? Tünelin ucu görünmüşken, geri kaçıp, hapsedebilir mi kendini karanlığa?

Olmaz, olamaz, imkansız…